Aydın’ın Nazilli ilçesine bağlı Bayındır ve Bağcılar mahallelerinde incir üreticileri artan maliyetler karşısında incirin para etmediğini vurguladı. Kuvvetli bir üretim sürecinin akabinde istedikleri fiyatı alamayan üreticiler yetkililerden dayanak talep etti.
Bayındır Mahallesi’nde incir üreticisi Gürhan Gerçek, incirin yıl boyunca emek ve ilgi isteyen bir eser olduğunu belirterek, “İncirde tatil yok” dedi. Hasat devrinin kuvvetli geçtiğini söz eden Gerçek, piyasa şartlarından yakınarak, “Bu sene zati tadını alamadık. Her şey berbat gidiyor” dedi. Bayındır köyünde, 250-300 ton incirin üretildiğini aktaran Gerçek, eserlerin taze olarak satıldığını vurguladı.
Gerçek, “Maliyet işine girersek, zati bizim 150 TL’den satacağımız bir incirden çiftçiye gelecek incirin pak parası 35-40 lira. Tonda haydi 50 bin lira. diyelim. Zeytinyağını da geri gittik. Bunda da geri gittik” diye konuştu.
Gerçek, dağlık topraklarda yapılan üretimin personellik ve ilaç maliyetleri sebebiyle her geçen yıl zorlaştığını söyledi. Günlük personel masraflarının 10 bin liraya kadar çıktığını belirten Gerçek, çapalama ve toplama maliyetlerinin de üreticinin yükünü artırdığını tabir etti. Gerçek, kırmızı örümcekle gayrette kullanılan ilaçların değerli olduğunu ve ihracatta kalıntı sorunu yaşanmaması için ilaçlama vaktine büyük dikkat ettiklerini kaydetti.
“KOOPERATİMİZİ KURALIM, KENDİMİZ AVRUPA’YA İHRAÇ EDELİM”
Gerçek, şöyle konuştu:
“Maliyet açısından zahmetli her mevzuda. Sorunumuz maliyet. Ancak istediğimiz fiyatlarda bulamıyoruz. 30 dönüme yakın arazim var, alternatif eser arayışına girdim. Ben yapmak istemiyorum artık. Bizden sonra bitti artık bu. En son biz babalarımızdan sonra kalan bireyler biziz. Bizden sonra bitti. Ben yapmak istemiyorum artık. Ya tahminen satarım da yerleri. Verir giderim. İki çocuğum var. İki de üniversite, ikisi de üniversite mezunu. Çocuklar gelecek göremiyorlar bu işte. Yapmazlar. En son yapan jenerasyon biziz. Yaş açısından. Ülke olarak bu kaybedersek çiftçi de kaybeder, işletmeci de kaybeder. Zira bu bizim kıymetimiz. Nasıl Karadeniz bölgesinde fındık bir bedelse, adamlar da bıktırdılar, onlar da bıktırdılar fındıkçıları. İncirci de artık bıktı. Ancak sonu ne olur ben düzgün görmüyorum yani bunu son atıp. Üreticilere takviye verilsin. Biz kendi kooperatifimizi kuralım, kendimiz Avrupa’yı ihraç edelim. Aracılar bir çıksın. İşletmeciler bile çıksın artık arının içinden. İşletmeciler kendi düşünüyor. Biz 50 TL kazanamıyoruz. Onlar 100 TL para kazanmak istiyorlar kiloda. Köylünün çocuğunu çalıştır. Köylünün malını ucuz al. Artık yani bu iş bitti. Bizim açımızdan bitti. Yazık olacak şu incire. Bu dağların işlerini artık bizden sonra yapan da olmaz. Personel de bulamıyoruz aslında. Kendi köylü itibarımızdan bulabilsek biliyoruz. İncirde anlayan kişi işçiliğini yapmak istemiyor. Güç iş. 35 derece, 40 derece, hatta şu günlerde 45 derece gördüğümüz vakitler oldu. Biz o denli sıcağında bahçede oluyoruz.”
Üretici Mehmet Ay da incirdeki maliyetin geçtiğimiz yıllara nazaran arttığını ama eser fiyatının düştüğünü aktardı. Personellik fiyatlarını kıymetlendiren ay şöyle konuştu:
“İncirimizin maliyeti çok. Şimdi çift sürmesi, çapası, amelesiymiş toplaması bize şu incir 120 liraya biz geliyor dağdan konuta. Biz bunu ayıklıyoruz, işliyoruz. 120-130 lirayı satıyoruz. Geçen yıl çift sürdürdük 3-4 lira, bu sene 8 lira, 10 lira sürdürdük. Geçen yıl incir toplattık bin 200 lira, bu sene 2 bin 200 lira. Geçen incir sattık 220’ye, 230’a, bu sene satıyoruz 130’a. İleri mi gidiyoruz, geri mi gidiyoruz? Hani ‘çağ atladın’ diyorlar da neyin çağını atladık? Biz onu bilmiyoruz yani. Vekiller sesin çıkamıyor. Onlar da mı rehin alınıyor? Ben anlamadım bu işi. Gittiğimiz yol hiç güzel değil. Mazot geçen sene 30-35 liraydı. Bu sene 90-95 lira olmuş. Bizim incir ileri gideceğine geri gidiyor. ‘Çiftçi yok olsun’ diyor. ‘Çiftçi bitsin’ demek istiyor.”
“BİZ NE YİYECEĞİZ, NE İÇECEĞİZ”
Üretici Ümmü Çimen, artan gübre, ilaç ve personellik maliyetlerine karşılık eserin kâfi gelir getirmediğini belirterek dayanak davetinde bulundu. İncir ve zeytinin para etmemesi sebebiyle geçim problemi yaşadıklarını söyleyen Çimen, çocuklarının muhtaçlıklarını karşılamakta ve konut üretimini sürdürmekte zorlandığını tabir etti. “Başka gelirimiz yok. Biz ne yiyeceğiz, ne içeceğiz” diye soran Çimen, üreticinin artan maliyetler karşısında güç durumda olduğunu belirterek yetkililerden yardım istedi.
Üretici Cafer Gün ise şöyle konuştu:
“Bu sene incirlerimiz maalesef olduğumuz fiyata satamıyoruz. Geçen sene 230-250 lira sattığımız incirler. Bu sene 100-130 lira. Köylü perişan. Çift parası 8 lira, yevmiye 2,5 lira. Bunun bıdıması, gayreti imiş 120 lira maliyeti oluyor. Derhal köylüye sahip çıkılması lazım. Aydın’ın 8 milletvekili köylüye sahip çıkması lazım. Köylü çok perişan. Ürün para ederse köylü para kazanır. Eser para etmezse para kazanmaz köylü. Köylü para kazanırsa kentte esnaf para kazanır. Köylü para kazanmazsa kentteki esnaf biter. Köylü bu sene çok perişan. Köylü biterse kentteki esnaf da biter. Her şey buna bağlı. Geçen sene 250 lira verdiğimiz incir bu sene 100, 130 lira, 140 lira.”