Yozgat’ın Kuruçay köyünde uygulanan formülde yoğurt, un, yumurta ve sıvı yağ bir araya getirilerek kaynatılıyor. Hazırlanan karışım sıcakken şişelere dolduruluyor ve kapakları kapatılıyor. Böylelikle klâsik tarhana imalinde görülen günlerce güneşte kurutma etabı uygulanmıyor.
Kış aylarında tüketilmek üzere hazırlanan karışım, gereksinim duyulduğunda çorba olarak pişirilebiliyor. İsteğe nazaran sarımsak, haşlanmış nohut yahut mercimek üzere materyallerle de zenginleştirilebiliyor.
SİVAS, TOKAT VE KIRŞEHİR’DE DE KIŞLIK GELENEĞİ SÜRÜYOR
Yozgat’ın yanı sıra Sivas ve Kırşehir’de de tarhana, klâsik tanımlarla hazırlanıp kış aylarında tüketilmek üzere saklanıyor. Bu yörelerde kurutma metodu yaygın olarak kullanılırken Tokat’ta üzüm şırası ve buğday kırmasıyla hazırlanan kendine özgü üzüm tarhanası da bulunuyor.
İller arasında tarifler ve saklama sistemleri değişse de hedef, yaz ve sonbahar aylarında hazırlanan yöresel lezzetleri soğuk günlerde de tüketebilmek. Yozgat’ta uygulanan sıvı halde şişeleme prosedürü ise bu geleneğin farklı bir örneği olarak öne çıkıyor.
KIŞIN ÇORBA HAZIRLAMAYI KOLAYLAŞTIRIYOR
Önceden hazırlanan karışımın gerektiğinde pişirilebilmesi, mutfakta vakit kazanmak isteyenler için kolaylık sağlıyor. Klâsik tanımların farklı biçimlerde saklanması, Anadolu’nun yöresel yemek kültürünü de yaşatıyor.
Ancak şişelenen karışımın uzun müddet inançla saklanabilmesi için uygun koruma şartları ve inançlı bir konserveleme süreci gerekiyor.