Avrupa Parlamentosu (AP) Türkiye Raportörü Nacho Sanchez Amor, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, Türkiye İşçi Partisi (TİP) Parti Meclisi (PM) Üyesi ve LGBTİ+ Aktivisti İrfan Değirmenci’nin son devirde LGBTİ+ şahıslara ve etrafına yönelik gözaltı/tutuklama operasyonları ile söz ve örgütlenme özgürlüğüne yönelik baskı algısını eleştirdiği paylaşımını alıntıladı.
Amor, “Ülkelerinin batışını izleyen milyonlarca Türk vatandaşının ruh halini en yeterli yansıtan örneklerden biri:Önümden kelepçeyle geçiriliyor arkadaşlarım. Ben niçin hala dışardayım? Ne vakit imparator sıkışsa Roma’da, bir kaç köle atarmış ya aslanlara. Var mı bundan ala temaşa…” sözlerini kullandı.
Değirmenci ise paylaşımında şu sözler yer verdi:
“Korkma. Korkmasam ‘korkma’ diye seslenen de olmazdı herhalde. Herhalde korkacağım, korkacağım ki önlem alacağım. Bu en temel hayatta kalma içgüdüsü. Korka korka, korkmaktan usanmışsak pekala? Hayatımız başlı başına meydan okumaysa ezberlere? Hayat bizi yorduysa ve kaybedecek pek de bir şeyimiz kalmadıysa? Olur mu? İnsan, 15 yıldır yazıp çizdiği, sesini duyurduğu x hesabı kapatılır diye bile korkar? O denli değil mi? Pekala öyleyse önlem alayım.
Hazır şimdi kapatılmamışken hiçkimse okumayacak üzere içimi dökeyim şuraya. Yarın öbür gün, bir diğer 12 Eylül anlatısına katkısı olur tahminen de yazdıklarımın… Önümden kelepçeyle geçiriliyor arkadaşlarım. Ben niçin hala dışardayım? Biri ‘yakın kendinizi, bizi uğraştırmayın’ diye yazıyor zira bunu yazabiliyor. Köşe başındaki gazete bayiinde gazetenin manşeti ‘lgbti inlerine girildi’! İnde mi yaşıyorum ben? Evet meskeni bir iki gündür temizleyemedim fakat hala in sayılmaz. Bir iki kriminal hadiseyi dahil ettikleri ve yüzbinlerce insanı ‘sıra sizde’ diye tehdit ettikleri operasyonlar nerde biter bilinmez. Kalkıp meskeni toplamalıyım. Gelirlerse ayıp olmasın!
Müstehcenlik suçlaması getirmesinler şimdi durduk yere, dolaptaki kıyafetlerimi gözden geçireyim bari. Şu son paylaştığım fotoğraftaki atletim müstehcen miydi sanki? Silmedim. Silmem de. 30 yıla yakın televizyona grup elbisemle çıktım ben. Emekliyim artık. İster atlet giyerim ister giymem bile. Kime ne? Telefonları karıştırıyorlarmış içerde. Dur galerimdeki fotoğraflara da bir bakayım. Mahcup olmayalım içerde. Mart’ta gelir vergisi ödenecek diye not var galeride. Unutup da parayı harcamayayım diye. Hatırlatıcı. E şimdi kendi ödediğim parayla alınmış kelepçeyle mi götürecekler beni konuttan? Ben seçmek isterdim doğrusu. En azından rengini.
Sahi vergi kaçıranlar, insanları suça sürükleyenler, gerçek çeteler, üç kağıtçılar, ırz düşmanları cirit atacak, bizler mi içeride yatacağız? Komşular da tempo mu tutacak, alkışlar eşliğinde aslanların önüne mi atılacağız arenada? Ne vakit imparator sıkışsa Roma’da, bir kaç köle atarmış ya aslanlara. Var mı bundan ala temaşa… Ben kölelerin yanındayım, aslanların ve komşuların karşısında. Aslanların ve komşuların günahı az. Asıl imparatorun dimdik karşısında…
Yazsın bakalım tarih bizi de direnenler safında. Varsa bir hakkım, okuyana ve ses çıkarana helal ola. Zulme direnenlerin alnından öperim. Elbette istekleri varsa. Allah’a emanet olun… Neye şaşırdın? Şaire de mi şaşırırsın? Ne diyor Şair Arkadaş Zekai:
‘annemi ve allahı da çok severim
annem de allahı çok sever
biz bütün aile zati biraz
allahı da kedileri de çok severiz.
ah canım aristophones
barışı ve eşek arılarını hiç unutmuyorum
ölümü de bir giz üzere tutuyorum içimde
ölümü tanrıya saklıyorum
ve bir gün hiç anlamıyacaksınız
güneşe ve erkekliğe büyüyen vücudum
düşüvericek ellerinizden ellerinizden ve
bir gün elbette
zeki müreni seviceksiniz
(zeki müreni seviniz)”