Karaburun ilçesinde, balıkların geçiş güzergahlarında uygulanan klâsik avlanma usulü ‘çökertme dalyan’ ile balıkçılar, sabahın birinci saatlerinde ağlarını kurarak gözetleme kulübelerinde beklemeye başlıyor.
Denizdeki en küçük hareketi bile kaçırmamak için saatlerce nöbet tutan balıkçılar, balık sürüsü ağın içine girdiğinde ipleri çekerek ağı kaldırıyor. Daha sonra küçük teknelerle ağın içine girilerek balıklar toplanıyor.
Bu prosedürü kullanan ve sayıları her geçen gün azalan balıkçılar, günümüzde sadece kefalin bol olduğu periyotlarda avlanıyor. Çökertme dalyan avcılığı yapan Mehmet Balıkçı (43), balıkçılık yapmadığı devirlerde çiftçilik yaptığını söyledi.
Çökertme dalyan avcılığının ata mesleği olduğunu söyleyen Balıkçı, “Dededen babaya, babadan da bana geçti. 15 yaşından beri yapıyorum” dedi.
‘BALIĞI AĞIN İÇİNDE HAPSEDİYORUZ’
“Bu iş yalnızca sabırdır, gelip sabahtan akşama bekliyoruz” diyen Balıkçı, “Sabah ağımızı alıp denize geliyoruz. Denizin içerisine diktiğimiz iki tane direk var. Direklere ağımızı bağlayıp, iplerin bir ucunu kulübeye alıyoruz. Gözetleme kulübesinde balığı bekliyoruz. Balık ağın içine girdiği vakit iki ipi birebir anda kaldırıp balığı ağın içinde hapsediyoruz. Sonrasında küçük teknemizle içeri girip ağı kaldırıp teknenin içine alıyoruz” diye konuştu. Ağustos, eylül, ekim aylarında ve kışın hava müsait olduğu periyotlarda 1-2 ay avlandıklarını söyleyen Mehmet Balıkçı, “Sadece kefal avlıyoruz. Günde 5, 50 ya da 100 tane de gelebilir, hiç de gelmeyebilir” dedi. Avlanırken yem ya da radar sistemi kullanmadıklarını aktaran Balıkçı, “Nasibimizde varsa tutarız, yoksa boş gideriz” diye konuştu.
‘İŞİN SERMAYESİ BEKLEMEK’
Tepeboz Su Ürünleri Kooperatifi Başkanı Recep Haskan ise “Çökertme avcılığı yöremize mahsus bir avcılık. Yarımadada Balıklıova’dan Küçükbahçe’ye kadar 25 tane kurulu çökertme avcılığının yapıldığı dalyan var. 2 tane de Foça’da var. Diğer da hiçbir yerde bu avcılık çeşidi yok. Yalnızca yöremize ilişkin bir avcılık tipi. Bir dalyanda en az 2-3 kişi avlanıyorlar. İşin sermayesi beklemek ve gelen balığı avlamak. Son vakitlerde balık az ancak arkadaşlarımız sabırla bekliyor” dedi.
Çökertme avcılığının geçmişinin Cumhuriyetin duyurusu öncesine dayandığını belirten Haskan, “Rumların olduğu vakitlerden bu yana bu avcılık tipi var. O günlerden bugünlere geliyor. En çok da dededen toruna geçiyor. Geçmişle günümüzü kıyaslarsak meslek bitmek üzere, son yıllarını yaşıyor. Zira artık bir konutu geçindirecek bir getirisi yok. Bunlar belli periyotlarda, balığın en çok bol olduğu geçiş devirlerinde kuruluyor. Ocak, şubat, mart, ağustos, eylülde yapılıyor” diye konuştu