Bordeaux Mektubu 4 Ekim 1847 tarihinde Mauritius’un Port Louis kentinden gönderildi. Edward Francis & Co. tarafından Bordeaux’daki Duncan & Lurgnie şirketine yazılan mektup, dönemin sıradan ticari yazışmalarından biriydi.
Şarap ticareti yapan şirketler arasındaki yazışmada daha önce teslim alınan 48 fıçı şarabın 30’unun satıldığı bildiriliyordu. Yani bugün milyonlar değer biçilen kağıdın üzerindeki mesaj aslında günlük bir iş yazışmasından ibaretti.
Mektubun kaderini değiştiren şey yazılan birkaç satır değil, üzerine yapıştırılan iki pul oldu. Zarfta Mauritius’un 1847 tarihli ilk pul serisinden turuncu kırmızı One Penny ve koyu mavi Two Pence pulları birlikte bulunuyor. Bordeaux Mektubu, bu iki meşhur pulun birlikte bulunduğu bilinen tek zarf olması nedeniyle filateli dünyasında çok özel bir yere sahip.
Mauritius pullarının üzerinde Kraliçe Victoria’nın profili bulunuyordu. Pulları meşhur eden ayrıntılardan biri ise kenarlarında yer alan “Post Office” ibaresiydi. Uzun yıllar boyunca bunun gravür ustası Joseph Osmond Barnard’ın yaptığı bir hata olduğu anlatıldı. Ancak filateli tarihine ilişkin daha sonraki değerlendirmelerde “Post Office” ifadesinin basit bir kazıma hatası olduğu anlatısına şüpheyle yaklaşıldı. Dolayısıyla hikayeyi yalnızca yanlış yazılmış iki kelimenin milyonlar getirdiği şeklinde anlatmak eksik kalıyor. Asıl değer pulların son derece erken bir döneme ait olması, nadirliği ve Bordeaux Mektubu üzerindeki benzersiz birlikteliğinden geliyor.
1847’de hazırlanan seride One Penny ve Two Pence değerlerinin her birinden 500 adet basıldığı biliniyor. Bu pullar aynı zamanda Büyük Britanya dışında Britanya İmparatorluğu sınırlarında çıkarılan ilk posta pulları arasında yer alıyor. Aradan geçen yaklaşık 180 yıl düşünüldüğünde günümüze ulaşan örneklerin neden koleksiyon dünyasında bu kadar ilgi gördüğünü anlamak zor değil. Hele iki farklı değerin aynı tarihi zarf üzerinde korunmuş olması Bordeaux Mektubu’nu sıradan bir pul koleksiyonunun çok ötesine taşıdı.
1902 yılında eski yazışmalar arasında dolaşan Fransız bir öğrencinin zarfın üzerindeki pulları fark ettiği aktarılıyor. Genç çocuk daha önce bu nadir Mauritius pulları hakkında okuduğu için karşısındaki şeyin sıradan olmadığını anlayınca mektup koleksiyon dünyasına girdi. Bugün paha biçilemez kabul edilen bir parçanın yarım yüzyıldan uzun süre eski evrakların arasında beklemiş olması hikayeyi daha da dikkat çekici hale getiriyor.
David Feldman’ın kayıtlarına göre mektup vergiler dahil 6 milyon 123 bin 750 İsviçre frangına satıldı. Kaynaklarda komisyonların nasıl hesaplandığına bağlı olarak 5,75 milyon İsviçre frangı rakamına da rastlanıyor. Satış o dönemde bir filateli ürünü için ödenen en yüksek fiyat olarak kayıtlara geçti.