Harbiye’deki “Ölü Deniz” isimli gösterisinin akabinde “halkı kin ve düşmanlığa tahrik” ve “Cumhurbaşkanına hakaret” suçlamalarıyla tutuklanan komedyen Deniz Göktaş, sosyal medya hesabından paylaşım yaptı.
Cezaevindeki birinci ayını anlatan Göktaş, moralinin ve sıhhat durumunun yeterli olduğunu belirterek kendisi hakkında yayılan birtakım savlara da cevap verdi.
Göktaş “Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat ‘Deniz bizi unutmayın dedi’ üzere bir bilgi yaymış. Ne bu türlü bir hissim var ne de o denli bir talebim oldu. Bilakis daima beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu iletisi yolladım: ‘Abartma be king, yaz bu türlü geçmez” tabirlerini kullandı.
Göktaş, şu sözleri kullandı:
“Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.
Size bu satırları çabucak yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.
Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” üzere bir bilgi yaymış. Ne bu türlü bir hissim var ne de o denli bir talebim oldu. Bilakis daima beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu bildirisi yolladım: “Abartma be king, yaz bu türlü geçmez.” Hazır hayatımın birinci tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken sürat kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak fakat tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” bildirisini tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ancak adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki yanlışsız değildir. Zira ruh halim — olumlu manada — üçünden de uzak.
Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim kent Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem lakin kentimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine birden fazla Tekirdağlıdan daha yargıcım. En düzgün köfteciyi herkes bilir.
Moralim yerinde, sıhhatim güzel. Bir ay boyunca berbat hissettiğim tek bir an bile olmadı. Natürel ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince hudut krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yeniden de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.
Aile, arkadaşlar, bağlantı ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek üzere mahrumiyetlerin yanında kıymetini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için kıymetliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım fakat bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına karşın bahtımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; yanıt verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir sinemada dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda birinci kere canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik bireyden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.
Özetle cezaevine girmemeye çalışın ancak işinizi olması gerektiği üzere yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da eforu.
Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu bahiste uzmanların, avukatların ve uzun mühlet deneyim etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa müddetli müşahedem; güneşsizlik, havasızlık ve toplumsal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve ruhsal ziyanlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.
Ben tahminen kısa vadeli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik ahenk sağladım. Lakin öğle 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir formda bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle bir arada kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına karşın. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık vaktimi yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa karşılık da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye karşılık yazmıyorsun onursuz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” üslubu mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap armağanları ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden süratle yardımcı olan memurlara da teşekkürler.
Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha tanınan. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.
Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda takviye olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu birinci defa. Uygun ki varsınız. Athena Gökhan’ın merasimde benimle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.
Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey
Böyle diyorum lakin NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne latife materyali biriktirmişsindir? Motamot kardeşim ful bu türlü notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.
İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda evvel bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.
“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:
– Epstein ile kanka olmak
– Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi
Bir söz latifesi ve bir didaktik çıkış yaptığıma nazaran aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen o denli yazdım lakin elime geçmedi şimdi. Öteki kitaplar geldi, Moby Dick hala denetimde. Cezaevi okuma kurulu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok güzel, Chomsky bile var. Tahminen o da Epstein kontenjanından girmiştir.
(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün hikayesini yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.
Söyleyeceklerim bu kadar, yeterli günler.”