“Firedooring”, ilişkide taraflardan birinin duygusal sorumluluk almamasıyla şekillenen, temelde bir eşitsizliğe dayanan bir ilişki biçimini tanımlıyor.
İlişkiler dünyasında neredeyse her gün yeni bir kavramla karşılaşıyoruz. Bu durum kimi zaman yorucu görünse de, bu terimlerin önemli bir işlevi var: davranışları adlandırmak ve çoğu zaman fark etmediğimiz dinamikleri görünür kılmak.
İlişkide firedooring nedir?
Bugün odağımızda, aslında uzun zamandır var olan ancak artık adı konulmuş bir ilişki modeli var: firedooring. Kelime anlamına bakıldığında, “fire” ateş, “door” ise kapı anlamına geliyor. Buradaki metafor, yangın anında kullanılan acil çıkış kapılarına dayanıyor. Güvenlik için tasarlanmış, dışarıya açılan ama tek yönlü çalışan kapılar. Bu tek yönlülük, kavramın özünü de ele veriyor.
Firedooring ilişkilerinde karşılıklılık yok. Taraflardan biri gerçekten ilgilenirken, diğeri yalnızca bir şeye ihtiyaç duyduğunda ortaya çıkıyor. Sandığımızdan çok daha yaygın olan bu ilişkilerde asıl eksik olan, sıklıkla altı çizilen duygusal sorumluluk. En yıpratıcı tarafıysa şu: Firedooring yapan kişi ilişkiye istediği zaman girip çıkarken, diğer taraf sürekli bekleyen, dikkat ve ilgiye tutunan konumda kalıyor.
Bu dengesizlik zamanla duygusal bağımlılığa, kaygıya ve özsaygının zedelenmesine yol açabiliyor. Böyle bir dinamiği fark ettiğimizde yapılabilecek en sağlıklı şey, sayfayı çevirmek ve yolumuza devam etmek. Çünkü gerçek bağ, ancak iki tarafın da eşit biçimde sorumluluk aldığı ve emek verdiği yerde mümkün. Açıkça var olmayan bir sevgi için ısrar etmeye gerek yok.
*Marie Claire Arjantin edisyonundan Türkçe’ye çevrilmiştir.
Fotoğraflar: Unsplash