Bünyesindeki yüksek su ve şeker miktarı nedeniyle üzüm, dalından koparıldığı andan itibaren çevresel koşullardan hızla etkilenir. Kurumuş saplı, rengi dönmüş veya taneleri yumuşamış üzümleri uygun fiyatlı diye tercih etmek, mutfağınızda hem lezzetsiz sonuçlara hem de çabuk bozulacağı için gıda israfına yol açar. Oysa meyvenin fiziksel görünümüne dikkat ederek tazeliğini koruyan doğru salkımı seçmek aslında oldukça zahmetsizdir.
Taze bir üzümün en belirgin işareti, tanelerini tutan salkım saplarının durumudur. Canlı yeşil, esnek ve nemli saplar meyvenin yeni toplandığını gösterirken; kurumuş, kahverengiye dönmüş ve kırılgan saplar üzümün uzun süre önce panayır veya tarladan ayrıldığını haber verir. Nemini ve lezzetini kaybetmiş bu tür kurumuş üzümler, tükettiğinizde aradığınız o ferahlatıcı ve tatlı aromayı vermeyecektir.
Üzüm seçerken yalnızca görünüşe bakmak yerine tanelerin direncini hafifçe hissetmek tazelik hakkında önemli fikir verir. Taze meyvenin taneleri diri, dolgun ve hafif basınca dayanıklı olmalıdır; yumuşamış, buruşmuş veya pörsümüş taneler ise meyvenin su kaybettiğini gösterir. İç dengesini ve dokusunu kaybeden bu tür üzümler kısa sürede ekşiyerek lezzetini tamamen yitirir.
Üzüm alırken salkımı hafifçe kaldırıp dökülme testi yapmak meyvenin tazeliğini anlamanın kolay bir yoludur. Salkımı hareket ettirdiğinizde taneler hemen dökülüyorsa bu durum ürünün raf ömrünün sonuna geldiğine işaret eder, taze üzümlerde ise taneler saplara sıkıca bağlı kalır. Taneleri kolayca kopan salkımlar eve ulaştığında çok daha hızlı çürüyeceği için ısrarla bütünlüğünü koruyan taze ürünleri tercih etmek gerekir.
Üzüm kabuğundaki mat ve puslu beyaz tabaka, meyvenin tazeliğini ve kendi nemini korumak için ürettiği doğal bir kalkandır. Aşırı parlayan veya bu puslu yapısını kaybetmiş salkımlar ömrünü tamamlamış olabileceğinden, üzerinde çatlak bulunmayan ve bu doğal koruyucu katmanı taşıyan üzümleri seçmek uzun süreli tazelik sağlar.