Türkiye’nin değerli tarım merkezlerinden biri olan Kayseri’nin Yeşilhisar ilçesi, her yıl yüzlerce mevsimlik tarım çalışanına geçim kaynağı sağlıyor. Nisan ayı ortalarında Şanlıurfa’dan aileleriyle birlikte yaklaşık 600 kilometrelik yolu kat ederek ilçeye gelen personeller, yıl sonuna kadar bölgede kalarak ziraî üretime katkı sunuyor.
Ürünlerin ekim ve bakım süreçlerinde vazife alan emekçiler, mevsimine nazaran pancar, kabak ve ayçiçeği üzere eserlerin çapalama çalışmalarını yürütüyor. Günün birinci ışıklarıyla başlayan yoğun mesai öncesinde çalışanların yiyecek ve içecekleri hazırlanırken, çalışma aletleri de kullanıma hazır hale getiriliyor. Çapaların bilenmesinin akabinde tarlalara giden çalışanlar, akşam saatlerine kadar çalışmalarını sürdürüyor. Mesai bitiminde ise konakladıkları çadırlara dönüyorlar.
SABAHIN ERKEN SAATLERİNDE BAŞLAYAN ZORLU MESAİ
18 yıldır Yeşilhisar’a personel çavuşu olarak gelen ve 11 çocuk babası olan Yusuf Demir (58), çalışma koşullarının epeyce ağır olduğunu belirterek, “Urfa’dan Kayseri’ye kadar 600 kilometre yol olarak geliyoruz. Çalışanlarla birlikte 200 kişi civarında Yeşilhisar’a geliyoruz. Tarım personeliyiz. Sabah 05.00’ten akşam 7’ye kadar mesaimiz sürüyor. Burada kimi yemek yapıyor, kimi ekmek yapıyor. Yorucu oluyor, durmuyoruz. Çadır zorluğu şu formda; konteyner olursa daha düzgün olur, Çünkü, 10 gün önce yağmur yağdı, sel kalktı çadırların hepsi su içi doldu. Sağ olsunlar yetkililer müdahale ettiler. Ne gerekiyorsa yaptılar, Allah razı olsun onlardan. Lakin konteyner olursa daha düzgün olur. Nisan ayının 15’i gelip, Aralık ayının 15’ine kadar burada kalıyoruz. Pancar çapasını, kabak çapasını, ay çiçeğinin çapasını bitirdikten sonra elma işi başlıyor, patates işi başlıyor. Her işin bir zorluğu var” formunda konuştu.
ÇADIR HAYATI İŞÇİLERİ ZORLUYOR
Yeşilhisar’da mevsimlik emekçi olarak çalışan Hatice Umdu (18), uzun çalışma saatlerinin yanı sıra konaklama şartlarının da kendilerini olumsuz etkilediğini söz etti. Umdu, “Şanlıurfa’dan geliyorum. Mevsimlik personel olarak saat 05.00’ten 19.00’a kadar çalışıyoruz. Herkesin uyuduğu saatlerde biz sabahleyin çok soğuk olarak tarlaya geliyoruz. Çok güç bir yaşantımız var. Çadırlarda bayağı hayat külfetimiz oluyor. Yağmurlar yağıyor; su geçiriyor, akşamları soğuk oluyor. Oturacağımız dayanıklı bir yerimiz yok. Çok bir güç hayat içerisindeyiz. Yılın 12 ayının 7 ayını burada geçiriyoruz. Burada kolaylık yaşamak istiyoruz, çalışıyoruz onlar bize lazım olduğu kadar biz de onlara lazımız” diye konuştu.
Beş çocuk babası Nuri Türkler (35) de aileleriyle birlikte çadırlarda yaşamanın çeşitli riskler taşıdığına dikkat çekti. Türkler, “Şanlıurfa’dan 600 kilometre yol geldik. Eserlerin çapasını yapıyoruz. Çadırda yaşıyoruz. Küçük çocuklarımız var çadırda yaşamak biraz külfetli oluyor, riskli oluyor. Küçük çocuklarımız kaldığı için her şey olabilir konteyner olursa daha da emniyetli olur” tabirlerini kullandı.
Yılın yaklaşık yedi ayını Kayseri’de geçiren mevsimlik tarım emekçileri, hem kuvvetli çalışma kurallarıyla çaba ediyor hem de daha inançlı ve sağlıklı barınma imkanlarına kavuşmayı umut ediyor.