Uzmanlara göre yetişkinlikte oyun kavramı, çocukluk dönemindeki gibi fiziksel oyunlarla sınırlı değil. Sonuç odaklı olmayan, keyif veren ve merak duygusunu besleyen her türlü etkinlik oyun olarak değerlendirilebiliyor. Resim yapmak, bahçeyle uğraşmak, dans etmek, bulmaca çözmek ya da sadece hayal kurmak bile bu kapsamda yer alıyor.
Ruh sağlığı uzmanları, oyunun stres seviyesini düşürmeye yardımcı olduğunu ve bireylerin sürekli ‘hayatta kalma modu’ olarak tanımlanan kaygı ve baskı durumundan çıkmalarını sağladığını ifade ediyor. Oyun sırasında beynin ödül mekanizması aktive olurken, yaratıcılık ve problem çözme becerileri de gelişiyor. Ayrıca empati kurma, farklı bakış açılarını anlama ve sosyal ilişkileri güçlendirme konusunda önemli katkılar sunduğu belirtiliyor.
Buna rağmen birçok yetişkin oyun oynamakta zorlanıyor. Uzmanlar bunun temel nedenlerinden birinin toplumsal beklentiler olduğunu söylüyor. Yetişkinlerden sürekli üretken, sorumluluk sahibi ve verimli olmalarının beklenmesi, oyunu zaman kaybı gibi göstermesine yol açıyor. Özellikle başarı ve performans üzerine kurulu bir yaşam tarzına sahip kişiler için “sadece eğlenmek” amacıyla yapılan aktiviteler rahatsız edici veya gereksiz hissedilebiliyor.
Araştırmalar ise oyunun tam tersine üretkenliği ve yaratıcılığı desteklediğini ortaya koyuyor. Bilim insanları, oyun ve keşif duygusunun yenilikçi düşünmeyi teşvik ettiğini, bireylerin beklenmedik durumlara daha kolay uyum sağlamasına yardımcı olduğunu belirtiyor. Bazı uzmanlar, oyunun insan ilişkilerinde güven ve iş birliği geliştiren önemli bir araç olduğunu da vurguluyor.
Uzmanlar, yetişkinlerin hayatlarına yeniden oyun katabilmeleri için küçük adımlarla başlamalarını öneriyor. Mutfakta dans etmek, karalama yapmak, masa oyunu oynamak, arkadaşlarla şakalaşmak veya telefonsuz kısa bir yürüyüşe çıkmak gibi baskısız ve keyif odaklı aktiviteler bunun için yeterli olabiliyor. Önemli olanın performans göstermek değil, anın tadını çıkarmak olduğu ifade ediliyor.
Uzmanlara göre oyun, yapılacaklar listesindeki tüm görevler tamamlandıktan sonra hak edilen bir ödül değil; kişinin kendisiyle yeniden bağ kurmasını sağlayan temel bir ihtiyaç. Bu nedenle yetişkinlerin de çocuklar kadar oyuna zaman ayırması gerektiği belirtiliyor.