Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel, İtalya’nın yüksek tirajlı gazetelerinden Corriere della Serra için kaleme aldığı, “Yeni Parti: Türkiye’de Değişime Açılan Yeni Bir Yol” başlıklı makalesinde, şunları kaydetti:
“Türkiye’de yeni bir siyasi parti doğdu. İsmi, şuurlu olarak son derece sade: Yeni Parti. Bu partinin ilk genel başkanı olma sorumluluğunu ve onurunu taşıyorum. Yeni Parti, Türkiye’nin aslında kalabalık olan siyasi hayatına eklenmiş yeni bir partiden ibaret değil. Çok daha temel bir gereksinimden doğdu: Türkiye’de ve dünyada demokrasinin giderek daha fazla baskı altında olduğu bir devirde, yeni bir demokratik siyaset anlayışına duyulan gereksinimden. 21. yüzyılın otoriter rejimleri artık seçimleri tümüyle ortadan kaldırmaya pek gereksinim duymuyor. Bunun yerine demokrasiyi içeriden boşaltıyorlar. Kurumları ele geçiriyor, bağımsız medyayı zayıflatıyor, yargıyı siyasallaştırıyor ve muhalifleri sindiriyorlar. Gayeleri seçmeni siyasi değişimin ya imkânsız olduğuna ya da bedelinin çok ağır olacağına inandırmak.
“ASIL MESELE SİYASİ REKABETİN ÖZGÜR KALIP KALAMAYACAĞI”
Türkiye de 2002’den bu yana ülkeyi yöneten Recep Tayyip Erdoğan periyodunda bu türlü bir demokratik aşınma yaşadı. Yirmi yılı aşkın müddettir iktidarda olan Erdoğan’ın kurduğu sistem bugün giderek daha fazla kurumlar üzerindeki denetime ve muhalefet üzerindeki baskıya dayanıyor. Mart 2025’ten itibaren bu süreç çok daha telaş verici bir etaba girdi. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı ve Erdoğan’ın karşısındaki en güçlü siyasi rakip olan Ekrem İmamoğlu, giderek genişleyen soruşturmalar kapsamında tutuklandı. Otuzdan fazla belediye liderimiz misyondan uzaklaştırıldı ya da tutuklandı. Tıpkı periyotta açılan davalarla Cumhuriyet Halk Partisi’nin idaresinin meşruiyeti de tartışmaya açılmaya çalışıldı. Artık mesele yalnızca bir seçimi kimin kazanacağı değil. Asıl sıkıntı Türkiye’de siyasi rekabetin hakikaten özgür kalıp kalamayacağıdır.
Biz demokratik muhalefete çizilmek istenen bu hudutları kabul etmedik. Yeni Parti işte bu itirazdan doğdu. CHP’den ayrılırken Türkiye’nin cumhuriyetçi, demokratik ve toplumsal demokrat birikimine sırtımızı dönmedik. Tam bilakis bu mirası yaşatmanın artık siyasette yeni bir yol açmayı gerektirdiğine inandığımız için ayrıldık. Gücümüzü, değişim ümidini hâlâ kaybetmemiş milyonlardan alıyoruz. Geleceğini diğer ülkelerde arayan gençlerden, hayat standardı her geçen gün gerileyen işçilerden, kendisini yalnız bırakılmış hisseden çiftçilerden ve emeklilerden, özgürlüklerini savunan bayanlardan, önünü görmek isteyen girişimcilerden ve onuruna saygı duyan bir devlet isteyen yurttaşlardan.
“TOPLUMSAL BİRLİKTELİK HEDEFLİYORUZ”
Köklerimiz toplumsal demokrasidedir; eşitlikte, toplumsal adalette, dayanışmada ve demokraside. Fakat bugün demokrasiyi ve hukukun üstünlüğünü savunmak artık tek bir siyasi geleneğin misyonu olamaz. Biz farklı siyasi geleneklerden gelen demokratları, hatta kendisini hiçbir siyasi etiketle tanımlamak istemeyen yurttaşları tıpkı tabanda buluşturmak istiyoruz. Zira bizi bugün bir araya getiren bedeller, geçmişte bizi birbirimizden ayıran sıkıntılardan daha değerlidir. Yargı bağımsız olmalıdır. Seçimler iktidarın nitekim değişebilmesine imkân vermelidir. Siyasi iktidar halka hesap vermelidir. Bütün yurttaşlar eşit olmalıdır. Ekonomik kalkınma eşitsizliği büyütmemeli, herkes için yeni fırsatlar yaratmalıdır. Yeni Parti, klâsik parti siyasetinin eseri olan yeni bir ittifak projesi de değildir. Biz yukarıda siyasi aktörlerin bir araya geldiği bir ittifak değil, aşağıdan yukarıya kurulan bir toplumsal birliktelik hedefliyoruz. Yurttaşların öncelikleri belirlediği, siyasetlerin oluşturulmasına katkı sağladığı ve yöneticilerden hesap sorabildiği bir siyaset anlayışı kurmak istiyoruz.
“DEMOKRATİK TÜRKİYE, AVRUPA VE AKDENİZ İÇİN DAHA GÜVENİLİR ORTAK OLACAK”
Bu arayışın birtakım yönleri İtalyanlara da tanıdık gelebilir. İtalya ile Türkiye’nin siyasi tarihleri elbette birbirinden farklıdır. Fakat her iki ülke de yerleşik siyasi yapıların toplum nezdinde meşruiyetini kaybettiği devirlerden geçmiştir. Üstelik ülkelerimizi birbirine bağlayan ortak bir Akdeniz ve Avrupa tarihi vardır. Bugün Türkiye, bu demokratik ve kurumsal gelenekten uzaklaşma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bizim için demokrasi sadece ahlaki bir prensip değil, tıpkı vakitte stratejik bir güçtür. Bağımsız kurumlar iktisada inanç verir. Hukukun üstünlüğü yatırım çeker. Kuralları işleyen, öngörülebilir demokrasiler memleketler arası alanda emniyetli ortaklar olur. Demokratik bir Türkiye daha özgür, ekonomik olarak daha güçlü, Avrupa ve Akdeniz için de daha sağlam bir ortak olacaktır. Bugün Avrupa’nın dört bir yanında klâsik siyasi yapılar genç nesillerle bağ kurmakta zorlanıyor.
“OTORİTERLİK TÜRKİYE’NİN KADERİ DEĞİLDİR”
Otoriterlikle uğraş ise doruktan yeni partiler kurmakla kazanılamaz. Demokrasilerin yine aşağıdan yukarıya iştiraki, yurttaşın siyasete direkt dahil olduğu bir anlayışı keşfetmesi gerekiyor. Bizim amacımız bir seçim kazanmaktan çok daha büyüktür. Daha temel bir gerçeği göstermek istiyoruz. Otoriterlik Türkiye’nin yazgısı değildir. Türkiye’nin esaslı bir demokrasi geleneği, bütün baskılara karşın ayakta duran güçlü bir sivil toplumu, hayalleri ve savları olan milyonlarca genci ve muazzam bir ekonomik potansiyeli var. Türkiye’nin yurttaşları, ülkelerinin geleceğini barışçıl ve demokratik siyaset yoluyla belirleme iradelerini tekraren ortaya koydular. Biz o Türkiye’nin hâlâ var olduğuna inanıyoruz. Türkiye, iktidarı kendisine verilmiş kalıcı bir hak üzere gören küçük bir etrafın değil, yurttaşlarının ülkesidir. Geleceğine güvenen ve demokratik bahtını tekrar kendi ellerine almaya kararlı yurttaşların. Yirmi yılı aşkın müddettir Türkiye’de siyasi devrin belirleyici ismi Erdoğan oldu. Ancak hiçbir siyasi periyot sonsuza kadar sürmez. Yeni periyot çoktan başladı.”