Her şey, 1968 senesinde Amerika’da çalışan bir bilim insanının, çok kuvvetli bir yapıştırıcı formülü bulmaya çalışmasıyla başladı. Fakat yaptığı deneylerin sonucunda hedeflediğinden çok farklı bir kimyasal madde elde etti. Bulduğu bu yeni madde, sürüldüğü yüzeyleri sıkı sıkıya tutmuyor, aksine hiçbir leke veya kalıntı bırakmadan zahmetsizce sökülebiliyordu. Aranan kriterlere uymadığı için başlangıçta tamamen başarısız ve kullanışsız kabul edilen bu icat, uzun seneler boyunca kimsenin işine yaramadan bir kenarda bekletildi.
Bu zayıf yapıştırıcının kaderi, bir mühendisin aklına gelen parlak fikirle tamamen değişti. Kitap okurken kullandığı ayraçların sürekli yere düşmesinden bıkan bu mühendis, meslektaşının bulduğu ama bir kenara atılan o hafif yapıştırıcıyı küçük kâğıt parçalarına sürdü. Böylece kâğıtlar kitap sayfalarından kayıp düşmüyor, ayrılmak istendiğinde de sayfalara hiçbir zarar vermiyordu.
Hazırlanan bu yeni kâğıtlar, çalışanlar arasında hızla popüler oldu. Piyasaya ilk çıktığında hedeflenen satış rakamlarına ulaşamasa da insanlara bedava numuneler dağıtılınca işin rengi değişti. Ürünün pratikliğini bizzat deneyimleyen kullanıcılar, kâğıtları kendi istekleriyle tekrar tekrar satın almaya başladı. Bu akıllıca tanıtım stratejisi sayesinde ürün, kısa sürede tüm dünyada çalışma masalarının vazgeçilmez bir parçası haline geldi.
Milyonlarca insanın günlük hayatının bir parçası olan bu pratik not kâğıtlarının, aslında fiyaskoyla sonuçlandığı düşünülen bir araştırmadan doğmuş olması, bu başarı hikayesinin şüphesiz en çarpıcı yönüdür.