Avrupa genelinde artan kiralar, yüksek faturalar ve kent merkezlerindeki enflasyon baskısı, sabit gelirli emeklileri alternatif yerleşim alanları aramaya yönlendiriyor.
İtalya, Almanya ve Fransa üzere ülkelerden ayrılan binlerce emekli, daha düşük harcama kalemleri ve vergi avantajları sunan Balkan ülkelerine yerleşmeyi tercih ediyor.
Özellikle İtalya’da ortalama 1.200 ile 1.500 euro arasında değişen emekli maaşları, büyük kentlerde sadece temel muhtaçlıkları ve kira masraflarını karşılamaya yeterken; Balkanlar’da birebir bütçeyle kıyı kenarında konaklama, dışarıda yeme-içme ve özel sağlık hizmetlerini kapsayan bir ömür sürdürülebiliyor.
TÜRKİYE’DEKİ EMEKLİLERİN DE DİKKATİNİ ÇEKMEYE BAŞLADI
Türkiye’de de emekli maaşlarının büyükşehirlerdeki kira ve temel besin fiyatları karşısındaki durumu sık sık gündeme gelirken, Avrupa’daki emsal tablo Batılı emeklileri coğrafik olarak yakın bölgelere sürüklüyor.
İtalyan Ulusal Sosyal Güvenlik Enstitüsü (INPS) bilgilerine nazaran, İtalya’daki emeklilerin %28,1’ini oluşturan yaklaşık 4,6 milyon kişi ayda 1.000 euro’nun altında gelir elde ediyor.
Söz konusu gelir düzeyi, büyük kentlerde kira, fatura ve sıhhat masrafları ödendikten sonra yetersiz kalıyor. Bu ekonomik kurallar altında, Türkiye’ye de komşu sayılabilecek Balkan coğrafyası, sabit gelirliler için uygun maliyetli bir alternatif olarak öne çıkıyor.
DURRES KENTİNE YERLEŞENLERİN SAYISI ARTIYOR
Adriyatik Denizi kıyısında yer alan ve İtalya’nin Bari liman kentine yaklaşık 200 kilometre arada bulunan Arnavutluk’un Durres kenti, bu göçün merkezlerinden biri haline geldi.
Bir periyot yalnızca yaz aylarında turizm hareketliliği yaşayan kıyı kasabaları, artık Avrupalı emeklilerin yıl boyunca ikamet ettiği daimi yerleşim yerlerine dönüşüyor.
İtalya’dan gelerek Durres’e yerleşen eski bir tamirci olan Carmine Impietro, kararlarının arkasındaki gerekçeyi şu sözlerle aktarıyor:
“48 yıllık çalışma hayatımın akabinde aldığım emekli maaşı İtalya’da yaşamama yetmedi. Arnavutluk ile yapılan muahedeler sayesinde emekli maaşımdan vergi kesintisi yapılmıyor. Burada aylık 1.500 euro gelirle hayat maliyeti çok daha düşük.”
DENİZ MANZARALI EV KİRASI 350 EURO
Bölgedeki gayrimenkul ve genel ömür sarfiyatları, Batı Avrupa ve Türkiye’deki metropol fiyatlarıyla kıyaslandığında besbelli farklar gösteriyor. Eski bir devlet memuru olan Luigi Pace, bölgedeki barınma masraflarını şu datalarla paylaşıyor:
“Denize 50 metre uzaklıkta iki odalı bir dairede yaşıyorum ve aylık 350 euro (yaklaşık 20 bin TL) kira ödüyorum. Elektrik, su ve internet üzere sabit masraflar ise toplamda yaklaşık 50 euro tutuyor. Kendi ülkemde yalnızca apartman aidatı için aylık 100 eurodan fazla ödeme yapıyordum.”
SAĞLIK VE GIDA HARCAMALARINDA MALİYET AVANTAJI
Sadece konut masrafları değil, günlük tüketim maddeleri ve sağlık hizmetleri de bölgeye olan ilgiyi artırıyor. Eski bir gemi kaptanı olan Enrico d’Amico, günlük pazar ve sıhhat harcamalarına ait olarak şunları kaydediyor:
Pazar ve Gıda Fiyatları: Kilogramı 3 euroya meyve, 7 euroya kaliteli zeytinyağı temin edilebiliyor.
Sağlık Hizmetleri: İtalya’da seansı 80-90 euro olan fizyoterapi hizmeti bölgede 40 euroya alınabiliyor.
Ulaşım: Avrupa kentlerine 1 saatlik uçuş uzaklığında olunması, aile ziyaretlerini kolaylaştırıyor.