Yiğit Gençbay… Hakim anne-babanın ikinci çocuğu olarak 8 Mart 2000’de gelmişti dünyaya. İdealistti. Cerrah olmak, insanları iyileştirmek, yaşatmak istiyordu. Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi son sınıf öğrencisiydi. Kansere deva arayışları için laboratuvarlarda çalışıyordu.
Harvard ve Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nden davet alarak staj görmüştü. Sevilen, sempatik bir gençti. Yaşama sevinciyle doluydu. Sportmendi. Araba yarışlarını izlemeyi, kayak yapmayı, dalgıçlığı, yamaç paraşütüyle uçmayı, at binmeyi, futbol oynamayı severdi. Bir ağacın dalının kırılmasına, bir hayvanın incinmesine üzülürdü. İki şirin köpeği vardı. Doğaseverdi. Ekoloji hareketine takviye verirdi.
(Yiğit Gençbay)
Yardımseverdi. Depremzedelerin imdadına koşan takımlarda haftalarca istekli olarak çalıştı. Empati yeteneği güçlüydü ve mütevazıydı. Dünyada gezdiği yerlerin ve yediği yemeklerin fotoğraflarını sosyal medya sayfalarında paylaşmaz, gösterişten kaçınırdı. Gün gelecek, bütün gazeteler, televizyonlar ve milyonlarca sosyal medya kullanıcısı onun fotoğraflarını paylaşacaktı…
Alp Mercan… 16 Eylül 2000’de merhaba demişti dünyaya. Müfettiş bir anne ve gelirler kontrolörü bir babanın ikinci evladıydı. Bilkent Üniversitesi’ndeki eğitimini muvaffakiyetle tamamladıktan sonra özel bir şirkette iş hayatına atılan başarılı bir makine mühendisiydi. Bilişim Çağını yakalayan parlak bir beyindi. Robotik alanında kıymetli çalışmalar yapıyordu. İngilizce, Almanca, Rusça biliyordu. Tertipli spor yapardı. Satranç oynamayı çok severdi.
Pozitif gücüyle etrafına ışık saçan güler yüzlü bir delikanlıydı. Tanıyan herkes onu çok sevdi. Vicdanıyla hareket eden, merhametiyle yaşayan, yardım etmeyi hayatının merkezine koyan bir insandı. Sarsıntı mağdurlarına takviye için gece gündüz çalışmıştı. Pandemi periyodunda ihtiyaçlarından yoksun kalan mahallesindeki beşerler için telefon mesajlaşma grubu kurmuş, muhtaçlıklarını yazanların istediklerini alıp alıp konutlarına götürmüştü. Her ay maaşının değerli bir yüzdesini kız çocuklarının eğitimine takviye için ÇYDD Kardelen Bursuna ayırıyordu. Ailesi bile yaptığı güzellikleri bilmiyordu. “Bir elin verdiğini başkası görmemeli” anlayışındaydı.
Tevazu, onun tabiatında vardı. Toplumsal problemlere hassastı. Nerede bir can ölse oralı olurdu yüreği. Bir gün, maden faciasında hayatını yitiren çalışanlar için katıldığı aksiyonda, rant hırsı uğruna insan hayatını hiçe sayanları ve ihmalleri protesto ederken, kayıtsız kalanlara da bildiri vererek, “Siz sanıyorsunuz ki, daima tanımadıklarınız ölecek” yazılı pankart taşımıştı. Nasıl yaşadıysa hayatının son anında da o denli davranacaktı. O pankartta yazdığı acıklı gerçeğin bir simgesine dönüşecek, bir vakitler oburlarının üzüntüsüne karşı toplumu uyaran sesi sonsuzlukta yankılanacaktı.
CAN KURTARIRKEN CAN VERDİLER
Yiğit ve Alp lise yıllarından beri düzgün arkadaştı. Birbirlerine kardeşlik hukuku ile bağlı iki dost, kış tatili için Kartalkaya’ya gitmişti. Alp’in birinci işini de kutlayacaklardı. Heyecanlı ve memnundular. Grand Kartal Otel’de 6017 numaralı odaya yerleştiler. 21 Ocak 2025 gecesi binada başlayan yangını birinci fark edenlerden oldular. Alarm çalmıyordu, otel yetkilileri ikaz vazifesini yapmıyordu. Alp ve Yiğit ise çabucak kaçmadı; evvel erişebildikleri odaları tek tek dolaşarak kapıları yumrukladılar, “Uyanın, yangın var” diye uyardılar. Alevler yayılınca ve duman yoğunlaşınca dışarıya çıktılar. Birinci kattan yere atlayanlara yardım ettiler, yaralılara birinci müdahaleyi yaptılar. Otelin içinden feryatlar yükselince yardım çığlıklarına kayıtsız kalmadılar. Çaresiz insanlara kaçış yolunu göstermek için tekrar binaya girdiler. “Yapmayın, gitmeyin” diyenlere aldırış etmeden kararlılık ve hızla girdikleri otelde her yeri dolaşarak onuncu kata kadar çıktılar. Ancak oradan çıkamadılar. Faciadan sonra bulunduklarında birbirlerine sarılmış haldeydiler. Kendi canlarını feda ederek birçok hayat kurtaran kahraman ikili bu türlü gitti sonsuzluğa. Aileleri ve sevenlerinin yüreklerinde sönmeyen ateşler bırakarak… Kahramanlıklarıyla kalplerde minnet yüklü hisler oluşturarak… Ve birçok kıymetlerin bir pula satıldığı dünyaya insanlık dersi vererek…
“İYİLİK ATEŞTEN GÜÇLÜDÜR”
Melek oldular, yıldız oldular, şehit oldular… Ve şimdi de yeryüzünde anıtlaştılar. Kahraman ikilinin heykeli yapıldı. Yapıtı, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi mezunu, 42 yaşındaki Çağdaş Erçelik yarattı. Erçelik, “Heykel yaptırma fikri Haluk Örs ve Canan Örs hocalarımdan çıktı. Maliyeti Örs çifti karşıladı. Çalışmamı İstanbul Sıraselviler’deki atölyemde yaptım. Kompozit gereçle inşa ettim. Heykelin kompozisyonunda bir yandan alev ve duman arasında kalan çaresiz insanları, öbür yandan Yiğit ve Alp’in kahramanlıklarını vurgulamaya çalıştım.
Düşüncemizi Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Sayın Mansur Yavaş’a anlattık. Mansur liderimiz etkilendi, kucakladı ve destekledi” dedi. Anıtın düsturuna “İyilik ateşten güçlüdür” tabiri yazıldı. Ankara Gölbaşı’ndaki Bakap Parkı’na yerleştirilen heykelin açılış merasiminin bu ay içinde yapılacağı öğrenildi.
(Alp Mercan)