Sevgili okurlarım bizde bir kelam vardır analar neler doğurur diye… Dün bu kelamın bir örneğine daha şahit olduk.
Evet hakikaten neler doğururmuş.
Bazen hainler, satılıklar, üç kuruşa kendilerini yem eden korkaklar…
Ve bazen de kahramanlar, erdemini, onurunu, onurunu satmayan mert beşerler.
Bunun son örneğine dün bütün Türkiye tanıklık etti.
İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanı Cemil Tugay’ın AKP’ye geçiş olayı.
Bu imgeleri izlerken kimilerimiz utandı, başta Devlet Bahçeli gibilerolmaküzerebazıları ise ‘bir kelle daha bize sığındı’ diye gurur duydu.
★★★
Transferi gerçekleşen şahıs ise rozet merasiminde memnundu. Yüzündeki gülücükler zati her şeyi gösteriyordu.
Rozetini Recep Tayyip takarken Cemil tarihe geçecek kelamlar söyledi…
“AKP kimsesizlerin kimsesidir… Büyük adam sayın Cumhurbaşkanımız… İzmir’i yeniden ayağa kaldıracağız…”
Psikiyatri uzmanı falan değilim fakat bunlar olurken yüzünü dikkatle izledim. Zoraki sırıtıyordu.
Uzun yıllar boyunca İzmir’de önce Karşıyaka Belediye Başkanı seçilmiş, orada çuvallayınca ikinci seçimde CHP’ye transfer olup Büyükşehir’e geçmişti.
İzmir’in Atatürkçü insanları her iki seçimde de buna oy vermişti. O kadar ki, her iki seçimi de büyük oy farkıyla kazanmıştı.
Oysa başında taşıdığı üfürükten takke düşmek üzereydi. İzmir’e ne vakit gitsem, ahaliden kimlerle konuşsam daima tıpkı lafları duyuyordum…
“Bu huysuz adamın hiçbir mevzuda İzmir’in başında kalacak niteliği yok, CHP bunu derhal istifa ettirmeli. Aksi takdirde bizden bir daha oy beklemesin.”
Ben de onları yatıştırmaya çalışırdım…
“Arkadaşlar o denli demeyin, yanlış yaparsınız. Ne yani, yoksa İzmir’in AKP’ye geçmesini mi istiyorsunuz!”
Benim üzere saf vatandaşlar nereden bilecekti bir mühlet sonra olacakları, İzmir’in bir sürü abidik gubidik, bul karayı al parayı oyunuyla tarihte birinci defa AKP’ye altın tepside sunulacağını!.
★★★
Bu ve bunun gibiler bu ihanet çarkları arasında daima ön sıralarda yer alır. Bunlar için inanç, unsur, mertlik yok, korku vardır.
Bugün burada yer alıp farklı konuşurlar, yarın öbür bir partiye geçerler.
Dün CHP’de iken AKP’ye bindirirler, bugün AKP’ye geçtiklerinde ise 180 derece çark edip övgüler düzerler.
Hiç kuşkunuz olmasın, Cemil Tugay isimli bu şahıs şimdi bu dönekliğine mazeretler arayacak ve her ortamda şunları söyleyecektir!
“Sayın cumhurbaşkanımızdan kelam aldım. Devletin ve milletin bütün imkanlarını bize kullandıracak. Zati evvelden beri biliyordum ve onun için terk ettim… Bu CHP’den ne köy olurdu ne de kasaba.”
★★★
Oysa ne tuhaftır, onunla hayatımın birinci ve son görüşmesi sonrasında aynı sözleri ben de onun için söylüyordum.
‘Bu adamdan ne köy olur ne kasaba.’
Ürkek, korkak bir adamdı.
CHP ve AKP ile münasebetlerini birkaç sefer sorduk, somut hiçbir şey söyleyemedi.
Yani düşünün, kendisinden önceki Büyükşehir Başkanı Tunç Soyer hapiste. Sormuştum:
“Sizden evvelki lider Tunç Soyer uzun müddettir hapishanede yatıyor. Onu ziyarete falan gidiyor musunuz?”
Dünkü yazımda da değinmiştim, gitmiyormuş! Sebebini sorunca motamot şöyle dedi:
“O beni kabul etmiyor ki… Ben de gitmiyorum!”
Şu görünüme, adamın münasebetine bakın siz!
★★★
Tayyipgiller tarafından bütün Türkiye’de başlatılan polis operasyonları sonrasında, geçmişte CHP’den seçilmiş olan neredeyse bütün belediye liderleri, gruplarıyla birlikte evvel gözaltına alınıyor, sonra tutuklanıyor.
Toplum bu yollarla korkutulup sindiriliyor.
Bu süreçte iktidarın elindeki en büyük koz, vazifeden alınıp tutuklanacaklara evvelce gözdağı verilmesi idi.
“CHP’den istifa edip bize gelmezsen yakınların üzerinden tutuklanacaksın.”
Niceleri istifayı bu endişeyle verdi. Yani açıkça şu ileti iletiliyordu:
‘Tercihini yap. Ya rozet ya kelepçe.’
Rozet takmayı kabul etmeyen onurlu, gururlu başkanlar için kelepçeler hazırdı.
Cemil Tugay gibiler işte bu sebeplerle basıp gittiler.
Demek ki Atatürk’ün İzmir’ine düzgün bir Cemil lâzımmış.
Recep Tayyip bozdura bozdura harcasın, hayrını görsün.