Betül Topaklı / Milliyet.com.tr – Adıyaman’da yaşayan 27 yaşındaki Buse Şitil, hamileliğinin üçüncü ayında sol göğsünde ele gelen sert bir kitle fark etti. Başlangıçta kitlenin gebelikte yaşanan hormonal değişikliklerden kaynaklanabileceğini düşündü ama içindeki şüphe üzerine doktora başvurdu. Yaşadığı şehirdeki özel hastanede yapılan değerlendirmede korkulacak bir durum olmadığı, ancak tedbir amacıyla MR çektirmesinin uygun olacağı söylendi ve araştırma hastanesine yönlendirildi. Araştırma hastanesinde yapılan ultrasonografide ise MR’a gerek olmadığı, kitlenin süt kanallarındaki tıkanıklıktan kaynaklandığı belirtildi. Antibiyotik verilen Şitil, evine gönderildi. Ancak kitlenin kısa sürede büyümeye devam etmesi, genç kadının endişesini artırdı. İçindeki şüpheyi bir türlü gideremediğini söyleyen genç kadın, sonrasında yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Ailemin yaşadığı Adana’da doktora gittiğimde, kitlenin kötü göründüğü ve acilen biyopsi yapılması gerektiği söylendi. Hamileliğimin yaklaşık 5’inci ayında meme kanseri tanısı aldım. Ne bebeğimi aldırabilirdim ne de kendimi bu hastalığa teslim edebilirdim. Bir yandan bebeğimi beklerken diğer yandan hayatımın en zorlu sınavlarından biriyle karşı karşıya kaldım. Tanıyı ilk duyduğumda hissettiklerimi kelimelerle anlatmak gerçekten çok zor. Karnımda bebeğim varken kanser olduğumu öğrenmek benim için tarifsiz bir durumdu. Korku, şaşkınlık, çaresizlik ve mücadele etme isteğini aynı anda yaşadım. O süreçte en çok düşündüğüm şey ise ‘Bebeğime ne olacak, ben ne yapacağım?’ sorusuydu.”
Buse’nin gebeliği, tedavi planının belirlenmesinde önemli bir rol oynadı. Bu süreçte hem kendi sağlığı hem de bebeğinin gelişiminin birlikte değerlendirildiğini söyleyen Buse, “Tedavi sürecim, doktorlarımın yakın takibi ve titiz planlamasıyla ilerledi. Gebelik sırasında; her tedavinin uygulanamadığını, tedavi kararlarının hastalığın özelliklerine ve gebeliğin hangi döneminde olduğuna göre kişiye özel olarak belirlenmesi gerektiğini öğrendim. Benim için en önemli şey, bir yandan bebeğimi korumaya çalışırken diğer yandan kendi sağlığım için mücadele etmekti” dedi.
GEBEYKEN 3 KÜR KEMOTERAPİ ALDI
Aldığı tanıdan sonra Buse’ye hem bebeğin hem de kendi sağlığını gözeten bir tedavi planı oluşturuldu. Hamileliğinin belirli bir döneminde kemoterapiye başladığını ve gebeliği boyunca 3 kür kemoterapi aldığını anlatan Buse, “Daha sonra 34. haftada sezaryenle doğum yaptım. Bebeğim erken dünyaya gelmesine rağmen sağlıklı bir şekilde doğdu. Doğumdan sonra da tedavime devam ettim” diyerek; ameliyat, radyoterapi ve hedefe yönelik tedavilerle uzun ve zorlu bir süreç geçirdiğini dile getirdi.
ZORLU BİR SÜREÇTİ
“Yaşadığım bu süreçte hayatımın en büyük çelişkisini aynı anda yaşıyordum” diyen Buse, “Bir yanda içimde büyüyen bebeğime kavuşmanın heyecanı, diğer yanda sağlığımla ilgili korkularım vardı. Bebeğimin hareketlerini hissettiğimde tarifsiz bir mutluluk yaşıyordum. Ama bazen de ‘Onu büyütmeye, yanında olmaya yetecek kadar zamanım olacak mı?’ gibi düşünceler aklıma geliyordu. Hem fiziksel hem de duygusal açıdan oldukça zorlu bir süreçti. Hamileliğin getirdiği yorgunluk, değişimler ve doğum heyecanının yanında kemoterapinin etkileriyle de başa çıkmaya çalışıyordum. Bir yandan bebeğimin gelişimini düşünürken diğer yandan tedavilerime gidiyor, kendimi toparlamaya çalışıyordum. Normal bir hamilelikte yaşanabilecek birçok güzel anın yanında benim hayatımda hastane koridorları, tedaviler ve belirsizlikler de vardı” şeklinde konuştu.
“Anne olma heyecanım ile hastalığımla ilgili korkularım arasında her zaman bir denge kurabildiğimi söyleyemem. Bazı günler anne olmanın heyecanı, bazı günler ise hastalıkla ilgili korkularım ağır basıyordu. Bebeğimin ihtiyaçlarını düşünürken kendi sağlığımı da ihmal etmemem gerektiğini zamanla öğrendim. Çünkü ben iyi olursam oğlum için de daha güçlü bir anne olabilirdim. Yaşadığım bu zor süreçte bana en çok güç veren şey oğlumdu. Onun dünyaya gelmesini beklerken bir gün onu kucağıma alacağımı düşünmek, bütün zorluklara rağmen devam edebilmemi sağladı. Eşimin, ailemin ve dostlarımın desteği de bu yolculukta benim için çok değerliydi. Bazen insanın güçlü olması gerekmiyor; sadece yanında birinin olduğunu bilmesi bile yetiyor.”
OĞLUM 2 YAŞINDA
Musa Tuğra adını verdikleri oğullarının şu anda iki yaşında olduğunu söyleyen Buse, “Ben de düzenli olarak tedavilerimi sürdürüyorum ve son kontrollerimde her şeyin yolunda olduğunu öğrendim. Bu benim için çok kıymetli bir haber. Ancak kanser tedavisinin sona ermesiyle her şeyin bir anda eski haline dönmediğini de öğrendim. Tedavilerden sonra devam eden ağrılar, lenfödem, vücuttaki değişiklikler ve duygusal etkilerle mücadele etmeye devam ediyorum” dedi.
‘HAMİLEYİM, NORMALDİR’ DEMEYİN!
“Yaşadığım meme kanseri sürecini paylaşarak insanlara umut olmaya, farkındalık oluşturmaya ve kanserle mücadele eden kişilerin kendilerini yalnız hissetmemelerine katkı sağlamaya çalışıyorum” diyen Buse, sözlerini şöyle noktaladı: “Kanseri tamamen önlemenin her zaman mümkün olduğunu söyleyemeyiz. Ancak erken fark etmek ve riskleri azaltmak için yapabileceğimiz şeyler var. Vücudumuzu tanımak, memede veya başka bir bölgede fark ettiğimiz değişiklikleri önemsemek ve doktora başvurmayı ertelememek çok önemli. Yaşa ve kişisel risklere uygun taramaları yaptırmak, doktor kontrollerini ihmal etmemek gerekiyor. Benim en büyük dileğim, hiçbir kadının kendi bedenindeki bir değişikliği ‘Hamileyim, normaldir’ veya ‘Genç yaşta başıma gelmez’ diyerek geçiştirmemesi.”