Elazığ’da özel bir hastaneye yönelik “kamuyu ziyana uğratma” teziyle başlatılan ve daha sonra özel bir diyaliz merkezi ile engelli bakım merkezini de kapsayacak halde genişletilen soruşturmada yeni tartışmalar gündeme geldi. Yaklaşık bir buçuk ay sonra soruşturmaya dahil edilen özel bakım merkezine ait ortaya atılan savlarda, kabahat ögesi olarak gösterilen kimi süreçlerin yürürlükteki mevzuata uygun olduğu ve bu durumun resmi kontrol raporlarıyla da kayıt altına alındığı öne sürüldü.
“DENETİM RAPORLARIYLA UYGUNLUĞU TESPİT EDİLDİ” İDDİASI
İddiaya nazaran kelam konusu bakım merkezinin tüm faaliyetleri, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın ilgili yönetmelik ve genelgeleri çerçevesinde yürütüldü. Hem Elazığ Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü hem de Bakanlık müfettişleri tarafından farklı periyotlarda gerçekleştirilen kontrollerde hazırlanan raporlarda kurumun mevzuata uygun faaliyet gösterdiğinin tespit edildiği öne sürüldü. Buna karşın, kontrollerde uygun bulunan uygulamaların soruşturma belgesinde kabahat kanıtı olarak değerlendirildiği tez edilirken, bu durumun hukuksallığı tartışma konusu oldu.
BAKANLIĞA BAŞVURU YAPILDI, YANIT BEKLENİYOR
Türkiye genelinde faaliyet gösteren özel bakım merkezlerinin oluşturduğu derneğin yöneticilerinin de bahse ait Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına başvurduğu öğrenildi. Edinilen bilgilere nazaran dernek, soruşturmaya mevzu edilen uygulamanın sırf Elazığ’daki kuruma mahsus olmadığını, Türkiye genelindeki özel bakım merkezlerinde mevzuat kapsamında sürdürülen genel bir uygulama niteliği taşıdığını belirterek Bakanlıktan acil görüş talep etti. Lakin müracaata karşın Bakanlıktan şu ana kadar rastgele bir açıklama yapılmadığı belirtildi.
“343 BAKIM MERKEZİNİ ETKİLEYEBİLİR” UYARISI
Sektör temsilcileri, soruşturmaya mevzu edilen uygulamanın sahiden hata ögesi olarak kıymetlendirilmesi halinde, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı olarak Türkiye genelinde hizmet veren 343 özel bakım merkezinin misal soruşturmalarla karşı karşıya kalabileceği ihtarında bulunuyor. Bu durumun, ağır engelli bireylere sunulan bakım hizmetlerinin aksamasına ve toplumsal devlet kapsamında yürütülen hizmetlerin sürdürülebilirliğinin ziyan görmesine yol açabileceği tabir ediliyor.