Tarih kitaplarında çoğu zaman savaşların kazananları, kaybedenleri ve siyasi sonuçları anlatılır. Ancak milyonlarca insanın hayatını değiştiren savaşların ardında sessizce yaşanmış insan hikâyeleri de vardır. Luigi Pedutto ile Mokryna Yurzhuk’un yaşamı da bunlardan biri olarak kabul ediliyor.
Her şey 1943 yılında Avusturya’nın Sankt Pölten bölgesindeki Nazi kampında başladı. 21 yaşındaki İtalyan askeri Luigi Pedutto savaş esiri olarak burada tutuluyordu. Aynı kampta bulunan 23 yaşındaki Ukraynalı Mokryna Yurzhuk ise Nazi Almanyası tarafından zorla çalıştırılmak üzere ülkesinden götürülmüş sivillerden biriydi. Yanında henüz çok küçük yaştaki kızı da vardı. İkisi de aynı savaşın farklı mağdurlarıydı. Aynı acının içinde yolları kesişti.
En güncel haberlere ve son dakika gelişmelerine Google üzerinden anında ulaşmak için bizi favorilerinize ekleyin.
kaynak olarak ekleyin
Kampta hayat, açlık, hastalık ve ölüm korkusuyla geçiyordu. Böyle bir ortamda aşkın filizlenmesi neredeyse imkânsız görünüyordu. Üstelik Luigi ile Mokryna ortak bir dil bile konuşamıyordu. Buna rağmen birbirlerini anlamanın farklı yollarını buldular. Luigi’nin Mokryna için kıyafet diktiği, Mokryna’nın ise bulabildiği yiyecekleri onunla paylaştığı aktarılıyor.
1945 yılında savaş sona erdiğinde herkes özgürlüğüne kavuşmayı bekliyordu. Ancak Luigi ile Mokryna için asıl sınav o gün başladı. Luigi sevdiği kadınla birlikte İtalya’ya gitmek istedi. Fakat dönemin siyasi dengeleri buna izin vermedi. Sovyet yönetimi Mokryna’nın ülke dışına çıkmasına izin vermediği gibi Luigi’nin de Ukrayna’ya gitmesi mümkün olmadı. Savaş bitmişti ama sınırlar onların aşkını ayırmaya devam etti.
Yıllar birbirini takip etti. Hayat ikisini de farklı yönlere savurdu. Luigi İtalya’da yaşamını sürdürdü. Mokryna ise Ukrayna’da kaldı. İkisi de evlendi, çocuk sahibi oldu ve aile kurdu. Ancak yakınlarının anlattıklarına göre ikisi de gençlik yıllarında yaşadığı o büyük aşkı hiçbir zaman unutmadı.
Aradan tam 60 yıldan fazla zaman geçti. Artık ikisi de ileri yaşlardaydı ve eşlerini kaybetmişti. Luigi, hayatının son döneminde artık vazgeçmek istemediğine karar verdi. Kayıp kişileri buluşturan “Wait for Me” adlı televizyon programına başvurdu. Program ekibi uzun araştırmaların ardından Mokryna’yı Ukrayna’da küçük bir köyde bulmayı başardı. 2004 yılında gerçekleşen buluşma, televizyon ekranlarında milyonlarca kişiyi gözyaşlarına boğdu.
Programın yapım ekibinde görev alan isimler bu buluşmanın yalnızca iki insanın yeniden karşılaşması olmadığını, savaşın insanların hayatında bıraktığı izleri gösteren en güçlü örneklerden biri olduğunu vurguladı. Luigi ise programda yıllarca onu aradığını ve sonunda yeniden bulabildiğini söyledi.
Luigi yeniden evlenme teklifinde bulundu. Hatta Ukrayna’ya yerleşmeyi bile düşündüğünü dile getirdi. Ancak Mokryna bu teklifi kabul etmedi. Yakınları, yaşlarının ilerlediğini, çocuklarını ve torunlarını geride bırakmak istemediğini belirtti. Buna rağmen birbirlerini ziyaret etmeye devam ettiler.