CHP lideri Özgür Özel, ABD merkezli haftalık haber dergisi Newsweek için makale kaleme aldı.
Özel makalede, Türkiye’de yaşanan gelişmelerin sadece ülke içi bir demokrasi sorunu olarak değerlendirilmemesi gerektiğini vurguladı.
Özel, “Türkiye’nin demokrasi krizi sonlarımızın çok ötesinde sonuçları olabilecek bir güvenlik krizine evriliyor. Bugün Türkiye’de yaşananlar sırf demokrasiyi önemseyenleri değil, Avrupa’nın, NATO’nun, Karadeniz’in, Doğu Akdeniz’in ve Ortadoğu’nun uzun vadeli istikrarını önemseyen herkesi ilgilendirmeli. Bunun nedeni ise kolay: Türkiye, siyasi olarak istikrarsızlaşamayacak kadar stratejik kıymete sahip bir ülke” değerlendirmesini yaptı.
Türkiye’nin bugün derin bir siyasi ve ekonomik çözülmeyle karşı karşıya bulunduğunu belirten Özel, şunları kaydetti:
“Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın hükümeti, devlet aygıtının büyük kısmını denetimi altına aldıktan sonra, geriye kalan son manalı demokratik alternatifi de ortadan kaldırmaya çalışıyor. Bu sırada toplum ekonomik düşünce, toplumsal öfke, kamu kurumlarına inanç kaybı ve geleceğe dair derin bir güvensizlik içinde daha da ağır bir tabloya sürükleniyor. Son bir yılda Erdoğan hükümeti, demokratik muhalefete karşı gibisi görülmemiş bir kampanyayı ağırlaştırdı. Bu demokratik tercih hakkına yönelik atak, Cumhuriyet Halk Partisi’nin 2024 yerel seçimlerinde tarihi bir muvaffakiyet elde etmesinin ve onlarca yıl sonra birinci kez Türkiye’nin birinci partisi haline gelmesinin akabinde sürat kazandı. Bunun sonucunda iktidar, siyasi rekabet yerine giderek daha fazla yargı müdahalesine yöneldi. Bu sürecin en görünür amacı, cumhurbaşkanı adayımız ve Erdoğan’ın en güçlü rakibi olan İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu oldu. İmamoğlu, Mart 2025’te akıl dışı ve siyasi saiklerle yöneltilmiş suçlamalarla tutuklandı. İmamoğlu, bin yıllarla ölçülen bir mahpus cezası tehdidiyle karşı karşıya.
2025’ten bu yana yaklaşık 20 CHP’li belediye başkanı ve yüzlerce belediye vazifelisi, haklarında mutlaklaşmış bir mahkûmiyet kararı olmadan cezaevinde. Hepsi tutuklu yargılanıyor. Biz bu atağa, ülkenin dört bir yanında vatandaşları büyük mitinglerde bir ortaya getirerek karşılık verdik. Partimizin hudutlarını aşan, milyonlarca insanı buluşturan bir toplumsal seferberlik başlattık. En son olarak bir mahkeme, mutlak butlan ismi verilen harikulâde bir doktrine başvurarak CHP’nin 2023 Kurultayı’nı yok saymaya, beni partinin seçilmiş genel başkanlığı vazifesinden almaya ve kurultayı kaybetmiş, arka arda 13 seçim mağlubiyetiyle itibarsızlaşmış evvelki idaresi yine misyona getirmeye yöneldi. Asıl maksat, Türkiye’nin en büyük muhalefet partisini yargı denetimi altına almaktı. Bu plan, Erdoğan’ın Türkiye’de kurmak istediği siyasi düzenle uyumlu hareket etmeye hazır birtakım aktörlerin açık işbirliğiyle yürütülüyor.
Bu sisteme ister tek parti rejimi deyin, ister tek adam idaresi. İdarenin mantığı birebir: Manalı her rakibi ortadan kaldırmak ve gerçek muhalefetin yerine denetlenen, uyumlu bir muhalefet yerleştirmek. Demokrasi, vatandaşların hükümeti barışçıl yollarla değiştirebileceği inandırıcı kanalları korumak demektir. Bu kanallar ortadan kalktığında siyasi öfke yok olmaz. Yüzeyin altında birikir ve sonunda patlar.
‘BU DERİN BİR İSTİKRARSIZLIK SENARYOSUDUR’
Erdoğan manalı muhalefeti tasfiye etmeyi başarırsa, Türkiye çağdaş tarihinde birinci kere derin bir toplumsal hoşnutsuzlukla, ağır bir meşruiyet kriziyle ve vatandaşların barışçıl biçimde siyasi değişim talep edebileceği manalı bir kurumsal düzeneğin yokluğuyla karşı karşıya kalacak. Bu sadece otoriter konsolidasyon senaryosu değildir. Bu, derin bir istikrarsızlık senaryosudur.
Türkiye’nin ana muhalefet partisinin lideri olarak ülkemizin Avrupa’nın en bedelli ortaklarından biri olabileceğine ve nihayetinde Avrupa’nın yeni bir güvenlik mimarisi inşa ettiği bir devirde Avrupa Birliği’nin tam üyesi haline gelebileceğine yürekten inanıyorum. Fakat sürdürülebilir paydaşlıklar demokratik meşruiyet gerektirir. Bir ülke, içeride istikrarı ayakta tutan demokratik temelleri tıpkı anda yıkarken, sonsuza kadar bölgesel istikrarın sütunu olarak hizmet edemez.
‘SONUÇLARI SONLARIMIZIN ÖTESİNE ULAŞABİLİR’
Mevcut eğilimler sürerse, Türkiye NATO tarihinde gibisi görülmemiş bir noktaya sürüklenme riskiyle karşı karşıya kalacak: Stratejik olarak vazgeçilmez lakin artık demokrasi olarak işlemeyen bir üye. Üstelik milyonlarca vatandaşının, barışçıl demokratik yollarla değiştirme imkânı bulamadığı siyasi ve ekonomik sistemden giderek daha fazla hoşnutsuz hale geldiği bir ülke.
Bu sırf bir iç kriz olmaz. Bu, derin bir güvenlik sorununa dönüşür. Yürüttüğümüz demokratik çaba sırf Türkiye’nin demokratik geleceğini ve dünyanın stratejik açıdan en kıymetli ülkelerinden birinin istikrarını belirlemeyecek. Birebir vakitte bölgemizin, Avrupa’nın ve NATO’nun güvenliğini de şekillendirecek.
Demokrasi ile istikrar uzun mühlet birbirinden farklı tutulamaz. Bu uğraşın sonucu, sonlarımızın çok ötesine uzanacak sonuçları olan bir emsal oluşturabilir. Ya demokratik yenilenmeyi cesaretlendirecek ya da zati ağır baskı altındaki bir bölgede daha fazla otoriter konsolidasyonun önünü açacaktır.”