İstanbul’da yürüyüş yapmak hedefiyle gittiği Belgrad Ormanı’nda 2 Mart 2025 tarihinde kaybolan, arama çalışmalarının 4’üncü gününde bulunup hastaneye kaldırılmasına karşın kurtarılamayan 36 yaşındaki peyzaj mimarı Ece Gürel’in vefatına ait isimli soruşturma neticelendi. Savcılık, yürütülen çok taraflı incelemelerin akabinde olayda rastgele bir cürüm ögesi tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi.

Sabah’ta yer alan habere nazaran, isimli tıp raporları ve elde edilen bulgular doğrultusunda hazırlanan kararda, genç mimarın vefatının ağır soğuğa maruz kalma, yani hipotermi ile buna bağlı olarak gelişen akut böbrek yetmezliği ve gibisi komplikasyonlar sonucu gerçekleştiği resmiyet kazandı. Gürel’in naaşından alınan örneklerde birtakım ilaç etken hususlarına rastlansa da bunların zehirlenmeye yol açacak seviyede olmadığı ve mevtin hipotermi dışında öbür bir nedenden kaynaklandığına dair hiçbir tıbbi kanıta ulaşılamadığı vurgulandı.

DİKKAT ÇEKEN DNA BULGUSU YOK
Soruşturma belgesinde yer alan kamera imgeleri ve teknik incelemeler, Ece Gürel’in ormana büsbütün yalnız gittiğini ve yanında öteki bir kişinin bulunmadığını ortaya koydu. Yürüyüş esnasında tarafını kaybederek mahsur kaldığı bedellendirilen Gürel’in üzerinden alınan DNA örneklerinde, kendisine ilişkin olanlar dışında yabancı bir şahsa ya da erkek cinsiyetine ilişkin rastgele bir iz bulunamadı. Bu doğrultuda, genç bayanın vefatıyla ilişkilendirilebilecek kuşkulu bir durumun ya da üçüncü bir şahsın varlığının olmadığı kararına varıldı.
MOBBİNG ARGÜMANLARINA TAKİPSİZLİK
Ece Gürel’in vefatının akabinde ailesi tarafından ortaya atılan tezlere yönelik yürütülen paralel soruşturma da sonuçlandı. Gürel’in eşi Sezer Gürel ve babası Muharrem Koçoğlu, genç mimarın misyon yaptığı hukuk ofisinde ağır baskı ve mobbinge maruz kaldığını öne sürerek iş yeri yetkililerinden şikayetçi olmuştu.
Ancak savcılık, bu savlarla ilgili yaptığı incelemede de takipsizlik kararı verdi. Kararda, şikayet edilen avukatların Gürel’e yönelik hakaret, tehdit yahut taciz üzere cezai sürece tabi bir kabahat aksiyonunda bulunduklarına dair somut bir kanıt elde edilemediği belirtildi. Yaşandığı öne sürülen baskı ve mobbing tezlerinin ceza hukukunun değil, fakat iş hukuku kapsamında açılacak tazminat davalarının konusu olabileceği tabir edilerek bu evrak da kapatıldı.

