Hafta boyunca Türkiye’nin bir numaralı gündem maddesi olan ‘fon krizi’, peş peşe yapılan yeni tutuklamalarla devam ediyor.
Fonlarda kilitli kalan 900 milyar liraya yakın varlık ve 500 binin üzerinde yatırımcının sonu merak edilirken, Sermaye Piyasası Kurulu’nun (SPK) Türkiye İş Bankası ve Ziraat Bankası’nı görevlendirdiği tasfiye sürecinin üç ay içerisinde tamamlanacağı duyurulmuştu.
Gazeteci Fatih Altaylı, bankacılık dalı kaynaklarına nazaran tasfiye sürecinin akabinde yatırımcılara alacaklarının ne kadarının ödeneceğini açıkladı.
Altaylı, şahsî internet sitesinde paylaştığı yazısında süreç sonunda toplam alacağın yüzde 10’unu alabilen yatırımcıların şanslı sayılacağını söyleyerek şu tabirleri kullandı:
“Peki, bundan sonra ne olur?
Yani Ziraat Bankası ve İş Bankası’na yüklenen alacaklar nasıl ödenir?
Dün, Türkiye’nin bankacılık duayeni bir isim ile birlikteydim.
O bana “Fatih, ne oluyor, nedir bu fon problemi?” diye sordu.
Güldüm, ben de ona “Nedir bu fon problemi?” diye sordum.
İkimiz de bilmiyormuşuz üzere yaparak.
“Daha evvel konuşmuştuk bunların bir yerde patlayacağını. Herkes de biliyordu esasen.” dedi.
Haklıydı. Herkes biliyordu.
“Bankalar ne yapacak, bu yükün altından nasıl çıkacak?” diye sordum bankacı dostuma.
“Aslında bu işin bankalara devranı saçma ancak toplumsal olarak problem çıkmasın diye bu türlü bir formülü makul bulmuş olmalılar. Tsunaminin önüne bir mani koymak üzere düşünebilirsin.” dedi ve sistemin nasıl yürüyebileceğini anlattı.
“Bankalar aldıkları fonların içindeki varlıklara bakarlar. Bunları şimdi oluşacak piyasa pahası üzerinden nakde çevirirler ve buna nazaran hak sahiplerine ödeme yapmaya başlarlar. Bunu panik havası geçince yavaş yavaş yapmalarına imkan tanınırsa yatırımcıların ziyanı daha az olur. Alışılmış kim gerçek yatırımcı, kim değil onu da belirlemek üzere bir kaygıları olacak. Sorunu vakte yayarak çözeceklerdir. Doğrusu bu mudur emin değilim lakin makul olan budur.”
Peki, buralara para yatıran herkes parasını geri alacak mı?
Bankacı dostumun cevabı değerli.
“Gerçek küçük yatırımcıları bulup ayıklamakta ne kadar başarılı olunursa, hak sahiplerinin alacağı ölçü o oranda kayıplarını telafi edici olur. Lakin burada bankalarda olduğu üzere bir devlet garantisi yok. Bu durumda satışlardan sonra kalan para dağıtılır. Koyduğu paranın yüzde 10’unu alan şanslı sayılır diyebilirim. Zira bankaların bu paraların tamamını geri ödemek üzere bir yükümlülüğü olmayacak. Bir tıp tasfiye masası üzere hareket edecekler.”