ANKARA’da hak çabası devam eden gaziler, SÖZCÜ’ye yaşadıklarını anlatıyor.
GAZİ ÜSTÜNER MİDİLİÇ: Van Başkale’de 1992 yılında terör örgütü PKK ile giriştiğimiz çatışmada ağır biçimde yaralandım, yanımdaki üç asker arkadaşım şehit oldu. Ben de karın bölgemden ve kolumdan çok sayıda mermi ile yaralandım. Çatışma 3 saat sürdü, bunun 1,5 saatinde yaralıydım.
7 AY YOĞUN BAKIMDA KALDIM
Sonra takviye kuvvet geldi ve hastaneye kaldırıldım. 7 ay hastanede yattım yoğun bakımda kaldım her hastanede ve GATA’da bir ölüm odası vardır, ümitsiz hastaları alırlar, beni de mevt odasına almışlar, nabız durmuş, morga götürmüşler. Oradaki vazifeli parmağımın oynadığını görünce haber veriyor, morgdan çıkarıp, odaya geri göndermişler. 15 farklı ameliyat oldum. Yedi ay yoğun bakımdan sonra taburcu oldum.
Ben eski güreşçiyim, aBİM grekoromende dünya şampiyonu oldu, askerlik öncesi oto tamircisiydim. Yüzde 71,5 engelli raporum olduğu için çalışamadım.
HAKKIMIZDAN VAZGEÇMEYECEĞİZ
Üç çocuğum, 55 bin lira gazi maaşım var. Ankara’da yaşıyorum. Yıllar evvel konut kredisi aldım ve taksitleri gazi maaşı ile ödedim şimdi ise maaş hiçbir şeye yetmiyor. Şimdi otomobil bile alamam, gazi maaşı ile taksitleri de ödeyemem. Yıllardır hakkımızı arıyoruz, eşitlik adalet istiyoruz ve kararlıyız, haklarımızı almadan vazgeçmeyeceğiz.
Mermi 1.5 milim daha kaysaydı kör olacaktım
GAZİ MUSA KEÇECİ: Diyarbakır’da 1996 yılında askerlik misyonum sırasında bir çatışmada ağır yaralandım. Çatışmada keskin nişancı tüfeği Kanas ile vuruldum. Mermi kafamım sağından girip solundan çıktı ben bugün mucize yapıtı hayattayım.
Mermi 1,5 milim kaysa gözüme isabet edecekti. 1,5 milimle gözlerim kurtuldu ağır yaraya karşın hayata tutundum. Askeri hastanede dört gün kaldım, sonra Ankara GATA’ya sevk edildim. 26 gün komada kaldım.
Kurşunun kafasına girdiği yeri gösteren Gazi Musa Keçeci, başındaki ameliyat izlerini erdem madalyası olarak gördüğünü söylüyor.
TOPLUM MAALESEF DUYARSIZ
Amasya Merzifon’da yaşıyorum inşaat personeliydim polis olma hayalim vardı. Eşim mesken hanımı, üç kızımdan ikisi üniversitede okuyor ekonomik olarak önemli biçimde zorlanıyoruz. Kızlarım çok üzülüyor. 1997’de emekli olduğumda polis ve öğretmenden daha fazla gazi maaşı alıyordum. Şimdi toplum da çok duyarsız hale geldi. Önemli bir dehşet var. Kızımın nişanı vardı gittim geri geldim. Gece gündüz, haklarımızı alana kadar çabaya devam, kararlıyız.
Unutamadığı anılarını koluna dövme yaptırdı
GAZİ ORHAN GÜN: Mardin’in Savur ilçesinde 1993’te PKK ile girdiğimiz çatışmada yaralandım. Roket saldırısı ve kurşun yağmuru altında kaldık. Mermiler iç organlarımı ve kalça kemiğimi parçaladı, bacağıma da isabet etti.
65 GÜN YATTIM
Ağır yaralı olarak Mardin Devlet Hastanesi’ne kaldırıldım. 65 gün hastanede tedavi gördüm. Daha sonra Diyarbakır Askeri Hastanesi’nde de yattım. Bedenimde hala küçük şarapnel kesimleri bulunuyor.
İzmir DSİ’de işe girdim ve emekli oldum. 54 yaşındayım, babadan kalma konut var. 56 bin gazi maaşı alıyorum. Birinci vakitler maaş geçime yetiyordu bugün enflasyon karşısında eridi, temel gereksinimlere bile yetmiyor.
DÖVMENİN HİKAYESİ
Hayatımın dönüm noktasını dövme yaptırdım. Merdiven hayatın akışını ve giden anları tasvir ediyor. Merdivenleri çıkan çocuk benim. Merdivenin başında doğum tarihim olan 15 Haziran 1972 yazıyor.
Merdiveni çıkarken vakti gösteren saat var ve tam 20.15’te duruyor. O saat de benim vurulma anımı gösteriyor. Saatin altında vurulduğum tarih 11 Ağustos 1993 yazıyor.
250 bin lira maaşı var diyor, üzerimde haciz belgeleri var
GAZİ MEHMET TERZİ: 50 yaşındayım, 1996’da Kuzey Irak’ta operasyona katıldık. Dönüşte intihar saldırısına uğradık, mermiler sol bacağım ile böbrek ve dalağımı parçaladı, ağır yaralandım. Diyarbakır Askeri Hastanesi’ne ve sonra da İstanbul’a gönderildim, güç günler geçirdim, hâlâ tam olarak güzelleşmiş değilim, gelecek tasası de taşıyorum. Eşim mesken hanımı Tokat Niksar’dayız ve üç çocuğum var, her gün ‘Gel’ diye arıyorlar. Bugüne kadar İstanbul’da değişik dallarda çalıştım. 56 bin lira aylık maaş alıyorum.
BIÇAK KEMİĞE DAYANDI
Hacı Yakışıklı isminde gazeteci olduğu sav edilen bir kişi TV ekranlarında bizim 250 bin lira maaş aldığımızı söyledi. Maaşım 56 bin lira. 194 bin lira göndersin de 250 bin lirayı bir arada göreyim, çok üzücü sözlerle bizi rencide ediyorlar. 250 bin lira maaşı kaç kişi alıyor bu ülkede gazi maaşı muhakkak, bâtın değil gizli değil. Herkes biliyor fakat birileri 250 bin lira diyor.
Üzerimde kaç haciz var, kaç bankaya borcum var, gaziler bunlarla boğuşuyor, durumuz bu. Parkta oturup yatıyoruz, bizim sesimizi duymak istemiyorlar, bizi dışladılar. Çığlığımızı duymuyorlar. Bıçak kemiğe dayandı haklarımızı almadan gitmeyeceğiz.
Futbolcuydum şimdi kolum ve bacağım protez
GAZİ ERKAN DAĞ: 1995 yılında Hakkari’de mayın bastım, sağ kolumdan ve sağ bacağımdan ağır yaralandım. Hakkâri, Diyarbakır ve Ankara’da hastanelerde aylar süren tedaviler gördüm. Hem kolum hem bacağım protez. Askerlik öncesi Denizli’de profesyonel seviyede futbolcuydum, futbol oynayıp hayallerime yürüyebilecektim lakin olmadı. Hepsi geride kaldı…
PROTEZ DEĞİŞTİRMEK BİLE ZOR
Kolum bacağım protez ve 5 yılda bir değişiyor, bir sorun olsa dahi daha evvel değiştiremiyoruz üstelik kesinlikle Ankara’ya gelmemiz gerekiyor bulunduğumuz illerde değiştirmiyorlar halbuki bu imkan var. Bizim için imkanlar daraldı tek adrese indi ve yeni protezi almak için de aylarca beklemek gerek. Eşim konut hanımı iki kızım var bu bahisleri onlarla konuşmuyorum psikolojileri çok önemli bozulabilir. Bankalara üç kredi borcum var 6 yıl evvel maaş yetiyordu lakin hiçbir şeye yetmiyor. Ben bu halimle her şeyi düşünmek zorundayım, bizim gelecek telaşı olmadan rahat yaşayabilmemiz lazım fakat alışveriş bile yapamıyorum. Kesinlikle bir araca gereksinim duyuyorum taksiye binmem lazım bu bile önemli bir sıkıntı…
YARIN: ABD’deki bir AVM’de ismi anons edilen ve alkışlanan kahraman gazinin hikayesi