Büyük Birlik Partisi (BBP) Genel Başkanı Mustafa Destici, partisinin genel merkezinde basın toplantısı düzenledi. Destici, kamuoyunda çerçeve yasa olarak bilinen, Milli Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun Teklifi’ne ait değerlendirmelerde bulundu.
‘ANAYASANIN İLK 4 MADDESİ MÜZAKEREYE KAPALIDIR’
“Büyük Birlik Partisi, kuruluşundan bu yana terör ve terörle çaba sorununda değişmeyen bir çizgi izlemiştir” diyen Destici açıklamasında şu sözleri kullandı:
“Birinci prensip devletin ülkesi ve milletiyle ayrılamaz bütünlüğü tartışma konusu yapılamaz. Anayasa’nın birinci dört maddesi, üniter devlet yapısı, tek bayrak, tek dil, tek vatan ve tek millet anlayışı partimiz açısından müzakereye kapalıdır. İkinci prensibimiz terörle ve teröristle müzakere edilmez. Devlet otoritesi hiçbir surette pazarlık konusu yapılamaz. Devletin ceza siyaseti, bir terör örgütünün fiili tercihine nazaran şekillenemez. Üçüncü unsurumuz şehit ve gazi hukuku dokunulmazdır. Şehit ailelerinin, gazilerimizin ve terör mağdurlarının adalet beklentisi, hiçbir siyasi amacın münasebeti olamaz. Kurşun sıkmış, bomba patlatmış hiçbir terör örgütü mensubunun affedilmesi kabul edilemez.
‘HANGİ SİYASİ AMACA HİZMET EDERSE ETSİN’
Dördüncü prensibimiz ceza adaletinin caydırıcılığı korunmalıdır. Partimiz, bireylere karşı işlenen kabahatler bakımından dahi af düzenlemelerine öteden beri karşıdır; terör kabahatleri bakımından bu terslik evleviyetle geçerlidir. Beşinci prensibimiz hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı temeldir. Yürütmenin yargısal süreçler üzerindeki tesirini artıran her düzenleme, hangi siyasi amaca hizmet ederse etsin, partimiz açısından sakıncalıdır. Altıncı prensibimiz fesih ve nedamet, şartsız ve doğrulanabilir olmalıdır. PKK ve bütün türevleri resmen feshedildiğini, büsbütün silahsızlandığını, Türkiye ve bölge coğrafyasındaki bütün yapılanmalarını tasfiye ettiğini ve Türkiye Cumhuriyeti’nin üniter yapısı üzerinde hiçbir ayrılıkçı maksat taşımadığını açık ve geri dönülmez biçimde duyuru etmedikçe; ve bunun alanda somut, doğrulanabilir karşılığı görülmedikçe, bu yapılara direkt yahut dolaylı hiçbir yasal imtiyaz tanınmamalıdır.”
‘CEZADAN KURTULMA İHTİMALİ KABUL EDİLEBİLİR DEĞİL’
“Teklifte ise bireyin hukuksal durumu, büyük ölçüde örgütün kolektif davranışına bağlanmaktadır. Kişi pişmanlık göstermemiş, nedamet beyan etmemiş, hatta fiilini savunmaya devam ediyor olsa dahi; örgüt silah bıraktığı ve MGK kararı yayımlandığı takdirde düzenlemelerden yararlanabilecektir. Teklif, meri hukukumuzdaki aktif pişmanlık kurumundan tam olarak bu noktada ayrılmaktadır. TCK madde 221, örgütten ayrılma iradesinin ortaya konulmasını, teslim olmayı, örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında bilgi vermeyi, yani kişisel ve doğrulanabilir bir davranışı kural koşarken teklifteki çerçeve, tüzel sonucu bütünüyle örgütün kolektif tercihine bağlamaktadır. Bu tercih, ceza hukuku dogmatiği bakımından klasik kusur teorisinden uzaklaşma manasına gelmektedir. Nedamet getirmemiş, fiilinden pişmanlık duymamış bireylerin, salt örgütün stratejik tercihi sebebiyle soruşturmadan ve cezadan kurtulması ihtimali kabul edilebilir değildir”.
‘FİİLEN AFFA EŞDEĞER BİR NETİCE ÜRETMEKTE’
Teklif, genel af yahut özel af kavramlarını kullanmamaktadır. Anayasa’nın 87. maddesinde öngörülen nitelikli çoğunluk aranmamakta, mahkumiyet kararları hukuken varlığını korumaktadır. Fakat sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde tablo şudur: Soruşturma ve kovuşturma ertelenmekte, mühlet sonunda kovuşturmaya yer olmadığı yahut düşme kararı verilmektedir. Mutlaklaşmış cezanın infazı ertelenmekte, müddet sonunda ceza infaz edilmiş sayılmaktadır. Tutukluluk ve isimli denetim kaldırılmakta, mahkumlar cezaevinden çıkmaktadır. Nihayet hak yoksunlukları da kaldırılabilmektedir. Bir düzenlemenin ismi değil, doğurduğu sonuç belirleyicidir. Bu sonuçlar zinciri, hukuken af olarak nitelendirilmese bile, fiilen affa muadil bir sonuç üretmektedir. Partimizin, bireylere karşı işlenen kabahatler bakımından dahi af düzenlemelerine öteden beri karşı olduğu dikkate alındığında, terör cürümleri bakımından bu türlü bir sonucun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu tespit, tıpkı vakitte anayasal bir soru doğurmaktadır: Anayasa’nın 87. maddesindeki nitelikli çoğunluk kuralı, af sonucunun ismi değiştirilerek aşılabilir mi? Bu sorunun mümkün bir anayasallık kontrolünde gündeme gelmesi kuvvetle mümkündür.”
‘SAHADAKİ GERÇEKLER GÖRMEZDEN GELİNEREK’
“Hukuki sakıncaların ötesinde, alandaki gerçekler görmezden gelinerek kurgulanan bir yasal çerçevenin muvaffakiyete ulaşması mümkün değildir. Teklifin 1. ve 3. maddeleri, bütün tüzel sonuçları örgütün ‘fiili varlığına son verdiğinin’ tespitine bağlamaktadır. O halde bu tespitin alanda neye karşılık geldiği sorulmalıdır”.
“Örgüt, uyuşturucu ticareti, haraç, Avrupa’daki kampanya gelirleri ve öbür finans kaynaklarından vazgeçmiş midir? Türkiye’de ve Avrupa’da yürütülen sempatizan toplama, takım devşirme ve propaganda faaliyetleri sona ermiş midir? Kandil’deki kamplarda ve diaspora yapılanmalarında militan eğitimi durdurulmuş mudur? Başta ABD, İsrail, Fransa ve Yunanistan olmak üzere dış aktörlerin örgüte ve uzantılarına yönelik silah, mühimmat ve istihbarat takviyesi büsbütün sona ermiş midir? Suriye’deki PYD/YPG yapılanması, silahlı ögelerini ve idari argümanlarını tasfiye etmiş midir?
‘ÖRGÜT AMAÇLARINDAN VAZGEÇMİŞ MİDİR?’
Örgüt, resmi bildiri ve yayınlarında ülkemizin bir kısmını hâlâ diğer bir isimle tanımlamaktan ve Türkiye Cumhuriyeti’nin üniter yapısını maksat alan ayrılıkçı emellerinden açık ve geri dönülmez biçimde vazgeçmiş midir? Teslim edilen silahların envanteri ile örgütün bilinen envanteri karşılaştırılmış mıdır? Sembolik bir teslim ile fiili silahsızlanma arasındaki fark hangi ölçütle tespit edilecektir?
Bu soruların hiçbirine, ne teklif metni ne de münasebeti karşılık vermektedir. Teklif, bütün bu doğrulama yükünü tek bir cümleye ‘Güvenlik kurumlarınca tespiti ve bu tespitin teyidine dair Milli Güvenlik Kurulu Kararı’ diyerek havale etmiştir.
‘’TEK BAŞINA HUKUKİ GÜVENCE SAYILAMAZ’
Türev yapılanmalar sıkıntısı ayrıyeten ele alınmalıdır. KCK, PJAK, PÇDK, Tevgera Azadi ve PYD/YPG üzere onlarca türev yapının PKK’nın örgütsel ekosisteminin kesimi olduğu gerçeği ortadan kalkmamıştır. Teklifin 2. maddesindeki ‘bağlı bütün oluşumlar’ ibaresi bu yapıları kapsama alıyor görünmekle birlikte, hangisinin bu kapsamda sayılacağını belirleyecek merci ve ölçüt gösterilmemiştir. Örgütün büsbütün dağıldığı yönündeki soyut beyanlar tek başına tüzel garanti sayılamaz.”
’40 YILDIR SİLAH SIKMIŞ BİRİ’
Siyasi ve istihbari açıdan bakıldığında, terör örgütünün alandaki askeri sıkışmışlık sebebiyle silahla elde edemediği amaçlara yasal düzenlemeler aracılığı ile ulaşma arayışı içinde olduğunun görüldüğünü tabir eden Destici, “O yüzden BBP olarak tabanını görmediğimiz suya girmeyiz. Bu süreci sonuncu bir tasfiye değil; takımlarına hukuksal teminat kazandırıp çabayı yasal ve siyasi tabana taşıyacağı evreli bir esneklik stratejisinin başlangıcı olarak değerlendirdiğine dair emareler mevcuttur. Bağımsız ve çok katmanlı doğrulama sistemleri kurulmadan atılacak adımlar, biçimsel bir silah bırakma imajı altında örgüt takımlarının kamu kurumlarına yahut stratejik altyapılara sızma riskini beraberinde getirecektir. Teklifin 7. maddesinin dördüncü fıkrasındaki hak yoksunluğunu kaldırma sistemi, bu riski hukuken mümkün kılan bir kapı aralamaktadır. 40 yıldır silah sıkmış birisi ne Meclis’e girebilir ne de devlet takımında yer alabilir. Bize sorarsanız dışardan hiçbir terörist alınmaması lazım, burada cezasını çekenlerin de çabucak hudut dışı edilmesi lazım. Yani ülke teröristlerden silahlısından da silahsızından da temizlenmesi lazım” değerlendirmesinde bulundu.
‘SİYASİ HEDEFLERE FEDA EDİLECEBİLECEK BİR HUSUS DEĞİL’
Teklifte şehit aileleri ve gazilerin yer almadığını söyleyen Destici, “Hukuk devleti sadece fail bakımından değil, mağdur bakımından da adalet üretmek zorundadır. Teklifin en büyük eksiği, mağdurun metinde neredeyse hiç yer almamasıdır. Kırk yılı aşkın uğraşta on binlerce şehidimiz, gazimiz ve terör mağdurumuz vardır. Bu insanların ve ailelerinin adalet beklentisi, bir hukuk devletinde siyasi amaçlara feda edilebilecek bir konu değildir. Teklifin taammüden öldürme kabahatlerini kapsam dışı bırakması, bu bakımdan yanlışsız ve korunması gereken bir tercihtir. Lakin gazilerimizi sakat bırakan ağır yaralama fiilleri, sivillerin amaç alındığı patlayıcı hücumları, kaçırma, alıkoyma ve fidye aksiyonları, köy boşaltmaları ve zorla yerinden etmeler bakımından teklif erteleme öngörmekte ve mühletin sonunda düşme kararı verilmesini kabul etmektedir. Mağdur, bu süreçte hiçbir usuli imkana sahip değildir. Görüşü alınmaz, davaya katılma hakkı işlevsizleşir, tazmin ve tamir öngörülmez, hakikatin tespitine yönelik hiçbir düzenek kurulmaz” diye konuştu.
‘DEVLET MÜZAKEREYE MECBUR KALMIŞ İZLENİMİ’
Destici, 40 yılı aşkın terörle uğraş birikimine sahip devlet mağlup olmuş da terör örgütüyle müzakereye mecbur kalmış üzere bir izlenim ortaya çıktığını ileri sürerek, şunları kaydetti:
“Bu algı gerçeğe terstir ve kabul edilemez. Türkiye Cumhuriyeti Devleti, terörle uğraşta PKK’yı ezmiş ve yok etmiştir. Kanun teklifinin münasebetinde de bu üstünlük zımnen kabul edilmektedir. Fakat metnin kurgusu, tüzel sonuçları itibariyle tıpkı sonuçları vermemektedir. Ayrıyeten, Tom Barrack başta olmak üzere çeşitli milletlerarası aktörlerin telaffuzlarıyla tırmandırılan, etnik ve mezhepsel fay sınırlarını maksat alan yönlendirmeler karşısında gerekli diplomatik ve türel önlemlerin kararlılıkla alınması gerekmektedir. Türkiye Cumhuriyeti’nin egemenlik haklarını gaye alan dış müdahaleler karşısında, memleketler arası hukukun tanıdığı bütün legal diplomatik imkanlar gerektiğinde istenmeyen kişi ilan etmek uygulaması da dahil olmak üzere tereddütsüz işletilmelidir. Bu konu, teklifin direkt konusu olmamakla birlikte, teklifin içinde değerlendirileceği siyasi çerçevenin ayrılmaz kesimidir.
‘TERÖRÜN SONA ERMESİ EN BÜYÜK ARZUMUZ’
BBP’nin bu sıkıntıdaki duruşu, konjonktürel değil ilkeseldir ve kuruluşundan bu yana değişmemiştir. Terörle ve teröristle müzakere edilmez. Devlet otoritesi pazarlık konusu yapılamaz. Devletin ceza siyaseti, bir terör örgütünün fiili tercihine nazaran şekillendirilemez. Kurşun sıkmış, bomba patlatmış hiçbir terör örgütü mensubunun affedilmesi kabul edilemez. Şehit ailelerimizin, gazilerimizin ve terör mağdurlarımızın hukuku her türlü siyasi hesabın üzerindedir. Devletin ülkesi ve milletiyle ayrılamaz bütünlüğü, üniter yapı, tek bayrak, tek dil ve tek millet anlayışı müzakereye kapalıdır. Bu unsurlar, rastgele bir kanun teklifinin lehinde yahut aleyhinde tavır belirlenmesinden evvel gelir ve tavrı belirleyen çerçeveyi oluşturur. İncelenen kanun teklifinin mevcut haliyle kabulü yanlışsız değildir. Terörün sona ermesi milletimizin ve partimizin en büyük isteğidir. Lakin bunun yolu, terör örgütüne tüzel imtiyaz tanımaktan değil; örgütü hukukun ve devletin karşısında büsbütün çaresiz bırakmaktan geçer”.