1957 yılında mühendisler Alfred Fielding ve Marc Chavannes, sıradan duvar kağıtlarından farklı bir şey üretmek istiyordu. Amaçları, duvara dokunsal bir derinlik kazandıran modern bir yüzey yaratmaktı. Plastik perdeleri birleştirerek hava kabarcıkları içeren üç boyutlu bir tasarım geliştirdiler. O dönem için oldukça yenilikçi görünen bu fikir, evlerde estetik bir dönüşüm yaratabilir diye düşünülüyordu.
Ancak işler bekledikleri gibi gitmedi. İnsanlar duvarlarında pürüzlü ve kabarcıklı bir yüzey istemedi. O dönem dekorasyon anlayışı daha düz, daha sade yüzeylerden yanaydı. Fielding daha sonra verdiği röportajlarda, insanların ürüne bakıp neden bunu duvara yapıştırayım dediğini aktardı ve fikrin o aşamada büyük bir ilgi görmediğini belirtti.
Başarısızlık bununla da sınırlı kalmadı. İki mühendis ürünü tamamen bırakmak yerine farklı kullanım alanları aramaya başladı. Önce sera yalıtımı için denediler. Bitkiler için sıcaklık koruması sağlayabileceğini düşündüler. Ancak bu alanda da beklenen etki oluşmadı. Ürün ilgi görmedi ve yine rafa kalkma noktasına geldi.
Tam bu noktada hikayenin yönü değişti. 1960’lı yıllara gelindiğinde bilgisayar teknolojisi hızla gelişiyordu ve büyük makinelerin taşınması ciddi bir sorun haline gelmişti. Hassas elektronik parçaların darbe almadan taşınması gerekiyordu. İşte balonlu yapının gerçek gücü burada ortaya çıktı.
O dönem büyük teknoloji şirketleri, özellikle IBM gibi firmalar, ekipmanlarını daha güvenli taşımak için yeni çözümler arıyordu. Balonlu plastik, darbe emici yapısıyla dikkat çekti. Ürünün esnekliği ve hava kabarcıklarının şok emici etkisi, onu ideal bir ambalaj malzemesi haline getirdi. Bu kullanım, ürünün kaderini tamamen değiştirdi.
Marc Chavannes daha sonra bu dönüşüm sürecini anlatırken ürünün yanlış bir fikir olarak doğduğunu ama doğru ihtiyacı bulduğunda değer kazandığını ifade etti. Sealed Air şirketi de bu dönemde ürünün ticari üretimini ve yaygınlaşmasını sağlayarak balonlu naylonu global bir ambalaj standardına dönüştürdü.
Zamanla bu basit görünen malzeme yalnızca endüstriyel bir çözüm olmaktan çıktı. İnsanlar baloncukları patlatmayı eğlenceli ve rahatlatıcı bir alışkanlık haline getirdi. Hatta bu durum stres azaltıcı küçük bir alışkanlık olarak bile yorumlandı. Bugün ise balonlu naylon, milyonlarca ürünün güvenle taşınmasını sağlayan en yaygın ambalaj çözümlerinden biri olarak kullanılıyor.