Ahbap Derneği’ne yönelik soruşturma kapsamında Haluk Levent ve avukat Ece Güner’in de aralarında bulunduğu 14 kişi 16 Temmuz’da tutuklandı.
Soruşturma kapsamında tutuklu bulunan Güner, avukatları aracılığıyla kamuoyuna bir bildiri iletti. Güner iletisinde, Haluk Levent hakkında dikkat çeken değerlendirmelerde bulundu.
‘EN İYİ HİKÂYE ANLATAN KİŞİYDİ’
Güner, iletisinde şu tabirleri kullandı:
“Hiç Haluk Levent kadar güzel kıssa anlatan ve inandırıcı olan birine rastlamamıştım. Sanırım zati büyük dolandırıcıların ortak özelliği budur: en akıllı insanları bile inandırma.”
‘MAĞDURLARIN ORTAK ÖZELLİKLERİ VAR’
Mesajında mağdur profiline de değinen Güner, kendisi dahil birçok kişinin geçmişte travmatik tecrübeler yaşadığını belirtti.
“Dikkat edin, duygusallığını istismar ettiği ben dahil tüm beşerler hayatında büyük bir travma yaşamış. Örneğin kızını kaybeden iş insanı, ben -kanser ve boşanma-. Ayrıyeten gözaltındayken nezarethanede konuştuğum ve hayatımda birinci kez tanıştığım bayanlar; hayatı başarılı/varlıklı lakin hepsinin ortak özellikleri aynıydı” sözlerini kullandı.
Güner, mağdurların çoğunlukla bayanlardan oluştuğunu, yalnız olduklarını ve duygusal açıdan istismara açık bir durumda bulunduklarını öne sürerek, “Hepsi uzun yıllar yurtdışında yaşamış yahut hala yaşıyor. Örneğin ben Haluk Levent’in mahpus yattığını bilmiyordum Fransa’da büyüdüğüm için” dedi.
Nezarethanede konuştuğu bir diğer bayanın da yurtdışından geldiğini belirten Güner, birçok gerçeğin bu sebeple bilinmediğini savundu.
“BİR KURUŞ KÂR ETMEDİM”
Süreçten maddi çıkar sağlamadığını tabir eden Güner, yaşadığı ruhsal tesirleri de paylaştı:
“Sonuç olarak toparlarsam: Ben bu işten bir kuruş kâr etmedim. Tam aksine 1 yıl kan kustum, gerilim yaşadım, tekrar antidepresan ilaçlara başlamak zorunda kaldım. Sadece ve yalnızca o günler kahramanlaştırılmış, ‘iyilik meleği’ Haluk Levent’e güvendim.”
Soruşturmaya ait süreç devam ederken, olayla ilgili yeni gelişmelerin önümüzdeki günlerde netleşmesi bekleniyor.
Tutuklu Güner’in iletisinin tam hali şu halde:
‘KANSERSİNİZ!’
Sadece bu kelimeyi hayatında bir defa olsun duymuş beşerler benim saflığımı, benim duygusal kırılganlığımı yargılayabilir.
O sözleri duyduğunuzda bir anda dünya başınıza yıkılıyor.
İlk fikrim, hiç unutmuyorum, şu oldu: “Oğlumun evlendiğini göremeyeceğim, torunlarımı sevemeyeceğim…”
Saatlerce ağladım. Sonra gayret başladı.
İlk ameliyatım (double mastektomi) 9 saat sürdü. Ne büyük ağrılar! Dayanmam için günlerce morfin verildi. Nefret ettim, dehşetli kabuslara yol açıyordu morfin.
Sonra aylarca 2 göğsümde 2 pompayla yaşadım; göğüslerimden birkaç saatte bir kan boşaltıyordum.
Başucumda annem bana yardım ederdi, Allah razı olsun, sonra da her kan boşaltma seansı sonrası bir köşede ağlardı. Akabinde 2 ameliyat daha oldum: yumurtalıklarım ve rahmim büsbütün alındı.
Sonra yeniden tedaviler süreci başladı. Hala de sürüyor, hala kanser ilacı kullanıyorum. (Onkolog raporlarım mevcuttur.)
Bu süreçte lenflerimin bir kısmı da alındığı için bağışıklık sistemim de hayli zayıf ve riskteydi. Gerçekten zatürreden 2 hafta boyunca hastanede yattım.
Yaklaşık birebir vakitlerde eşimle boşanma sürecim başladı. Kesinlikle hastalığın ve ağır travmanın hissesi olmuştur.
‘AYLARCA EVDEN ÇIKMADIM’
Yanlış hatırlamıyorsam 2022 yılı sonuydu, Aralık 2022’de boşanmam katılaştı.
2022 yılında aylarca meskenden dışarı çıkamadım.
Yoğun ruhsal takviye almak ve antidepresan ilaçlar kullanmak zorunda kaldım.
Haluk Levent’ten paramı geri alma uğraşı sırasında bana yaşattığı ağır gerilim ve telaş yüzünden anti depresan ilaç mecburiliği yine nüksetti ve bugün hala kullanıyorum. Psikiyatr tabibim Sn. Prof. Dr. Yankı Yazgan ve psikolog doktorum Sn. Şeyma Doğramacı yaşadığım tüm bu süreçlerin en yakın şahitleridir. Paramı geri alana kadar yaşadığım yıkıcı gerilimin de en yakın şahitleriler…
2022 sonuna dönersek… Travmatik boşanma sürecim bitti. Şubat 2023’te vahim Maraş zelzeleleri oldu.
Ben, naçizane daima yardımsever bir insan olmaya çalışmış bir beşerim. Sol elinin verdiğini sağ el bilmeyecek denir lakin şu anki durumum uygun niyetli bir bağışın sebep olduğu hürriyet yoksunluğu olunca birtakım açıklamaları yapma gereği duyuyorum.
Hayatım boyunca ailemden, çalışanlarımdan, hatta çok az dahi tanısam benden yardım isteyen kimselere elimden geldiğince yardım etmeye çalıştım. Pek çok derneğe sistemli bağış yapardım. Bunlar arasında Türkiye Engelliler Vakfı, UNICEF, LÖSEV üzere dernek ve vakıflar ve ne yazık ki AHBAP da var.
Etrafımdaki insanlara ve derneklere yardım ederken daima şöyle düşünürüm: “Bu meblağı bağışlamak beni batırmaz fakat pek çok insanın hayatına değerli katkılar sağlayabilir…”
Ben asla binlerce dolarlık ayakkabılar, elbiseler yahut mücevherler insanı olmadım fakat gözümü kırpmadan kimi küçük kimi büyük yardımlar yapmaya çalıştım daima, bugün içinde bulunduğum bu durumda dahi buna şükrediyorum.
Çünkü benim ailemden gördüğüm de bu yöndeydi. Hayatımın her devrinde tüm vergilerimi kuruş kuruşuna ödedim, yıllarca vergi rekortmeni olmam sebebiyle plaketler aldım. Yapabildiğim her şeyi gecemi gündüzüme katarak çalışmayla elde ettim.
Benim inancım her vakit şu oldu; vergi başka zekat başka. Zekatımı direkt insanlara vermeliyim. Gerçekten “Zekat” Kuran-ı Kerim’de ibadetler arasında vurgusu en yüksek olan sözlerdendir.
Yine ömrüm uzunluğu aklımdan çıkarmadığım bir öbür inancım da: “Hayata -benim gibi- çok şanslı gelen beşerler; daha şanssız olanlara yardım etmeli.”
Bütün bunları bu biçimde yazıya dökmek beni çok üzüyor fakat yaşadığım süreç münasebetiyle üzülerek de olsa bunları anlatmaya mecburum…
Evet, ben hayata şanslı gelenlerdenim. Nispeten varlıklı, saygın ve düzgün insanlardan oluşan, uygun eğitimli bir aileye doğdum. Fransa’da büyüdüm, 2000 Fransız öğrencisi olan sınıfımda Paris Sorbonne’u birincilikle bitirdim.
Fransızca ve İngilizceyi anadil düzeyinde, Almancayı düzgün düzeyde biliyorum. Bugüne kadar yayınlanmış 4 adet kitabım mevcuttur.
Yeniden aileme dönersem, merhum dedem, Ömer Ülkü, çok saygın ve dürüst bir savcı ve hakimdi. Muğla’nın Menteşoğlu ailesinden. Merhum büyük dedem Beyazıt Gün Güner Atatürk’ün silah arkadaşlarındandı, jandarma kumandanıydı, aslen Konya’dan gitme bir Rumeli’liydi.
Baba tarafımda ailenin tüm erkekleri asker, anne tarafımda ise neredeyse tüm evlatlar avukat veya hakimlik yapan insanlardır.
Bu tertemiz ahlaklı insanlardan ben her şeyden evvel dürüstlüğü öğrendim.
Ne yazık ki, kötülük her yeri o denli bir sarmış vaziyette ki beşerler daima berbatlığı görmeye alışmış. Bir insanın “sadece uygun bir insan” olmaya çalıştığına, olabileceğine kimse inanmıyor!
Evet, başarılı bir hukukçu olarak biliniyorum, elbette aşikâr bir zekaya sahibim. Örneğin milletlerarası alanda büyük bir meslek yaptım, ICC Milletlerarası Tahkim Divanı bünyesinde hakemlik dahi yaptım, fakat zekâm kurnazlık yönünde çalışmıyor! Ne yazık ki, hakikat tabirse şayet, “Sokak zekâm” yok! Ailemde bu cins yanlış davranışlar hiç görmediğim için; karşılaştığımda anlamadım!
Sevgili annem ve babam ODTÜ mezunu. Babam yıllarca Avrupa Konseyi’nde üst seviye milletlerarası müdürdü. Aslında o yüzden Fransa’da büyüdüm.
‘BABAM TURGUT ÖZAL’IN OĞLU GİBİYDİ’
Babam merhum Turgut Özal’ın manevi oğlu üzereydi. Özal’ın hem Başdanışmanı hem Özel Kalem Müdürlüğü vazifelerinde bulundu. Sonra ANAP İstanbul milletvekiliydi. Tanıdığım en dürüst, en prensipli, en uygun insandır. 85 yaşında ağır kalp hastası, cezaevinde bu satırları yazarken bir tek onu sıkıntı ediyorum. Kalbinin acıya ve adaletsizliğe dayanması için dua ediyorum.
Bir de oğluma yakında tekrar sarılmak için, saçlarını koklamak için dua ediyorum. Hayatım, her şeyim, dünyanın en yeterli kalpli insanı benim oğlum.
Cezaevi şartları ve hatta dünyanın benimle ilgili ne düşündüğü hiç değerli değil zira Allah masumiyetimi ve kalbimi biliyor. Fakat oğluma mahcubum. Nasıl bu kadar saf olabildim! Sebep bu acıları yaşatıyorum: temel yıkımım budur!
Şimdi temel hususa dönelim. Ama evvel kendimi, yaşadıklarımı yani nasıl bir insan olduğumu anlatmam gerekiyordu; anlayabilmeniz için…
57 yaşındayım ve demek ki; Allahın sevdiği kuluymuşum üzere 54 yaşına kadar hiç nitekim berbat ve yalancı bir beşere rastlamamışım! (Hep çok okumuşum, çok çalışmışım fakat daima demek ki “pamuklar” içinde büyümüşüm) İlk cümleme dönüyorum:
“KANSERSİNİZ!” ve tekrar ediyorum: bu cümleyi hayatında hiç duymamış beşerler ruh halimi, duygusal kırılganlığımı, yüksek empatimi lütfen yargılamasın.
Yaşadığım ikili ağır travmadan (kanser ameliyatları, tedavisi ve boşanmam) birkaç ay sonra yüzyılın sarsıntıları yaşandı ve kalbim paramparça oldu.
Tam iyileşemediğim için bölgeye gidemememin vicdani suçluluğunu hissediyordum. Televizyonlarda ve sosyal medyada daima Haluk Levent’i görüyordum. Özverili çalışmalarından çok etkilenmiştim. Şöyle düşünüyordum: “Bu insan gerçek bir melek”
O devir sosyal medyada ahbapa yoğun bağış yapılıyordu; Ben de yüklü bir bağış yaptım. En yüksek bağışlardan birini yapmışım. Sonrasında (Sanırım 2023 Nisan-Mayıs başı gibi) Haluk Levent bana ulaştı ve kesinlikle yüz yüze teşekkür etmek istediğini söyledi. Daha evvelki bağışlarım sonrası da aramıştı ancak daima reddetmiştim. Zelzele sonrası artık kabul ettim.
‘HARİKA BİR İNSANSINIZ’ DİYE İLTİFAT ETTİ
Levent’teki ofisime elinde kocaman bir çiçek buketiyle geldi. “Ne kadar düzgün kalplisiniz, kusursuz bir insansınız” diye daima iltifat etti.
Mayıs 2023’te bir akşam Haluk Levent, annem ve babamla yaşadığım konutuma geldi. Annem, babam, erkek kardeşim ve oğluma gitarı ile konutta bir moral konseri verdi.
O hüzünlü günlerimde bu bana büyük moral oldu. Sonra erkek kardeşimi ve beni konserlerine çağırdı, en ön sırada oturttu, bize gelip müzik söyledi konserde vs.
O kadar karanlık bir periyottan sonra birinci kere hayatımda biraz neşelenmiştim.
Aynı sırada; ofisime birinci geldiği günden itibaren çeşitli kıssalarla borç istedi (hikayeleri emniyette ve savcılıkta detaylarıyla anlattım).
Özetle Haluk Levent şunu söylüyordu: “Ben Ahbap’ın en büyük bağışçısıyım. Bugüne kadar Ahbap’a toplamda 9 milyon Dolar bağışladım. Şu şu projelerde süreksiz zorluk yaşıyoruz. İlgili iş adamının parası süreksiz bloke ay sonu açılacak. 1 aylık çok kısa vadeli bana borç verirsen ben Ahbap’a bağışlarım sonra da iş adamının parası çözülünce çabucak sana geri öderim zaten” dedi. (Ayrıntılara girmiyorum yazıyı daha da uzatmamak için, hepsini savcılıkta anlattım)
Uzatmayayım, 3 milyon Dolar istedi; “Mümkün değil, bu türlü bir param yok” dedim. Çok “vicdan” yaptı bana, onlarca uygunluk kıssalarını anlattı.
O kadar vicdanen “arada kaldım” ki 3 gün hastanede yattım 2023 yazı: Acıbadem Maslak’ta 40 derece ateşle. Sonunda 1 milyon Dolar vereceğimi ancak konut aradığımı; bu parayla kendime oturacağım bir mesken almak istediğimi, sakın 1 ayı geçmemesi gerektiğini bilhassa tembih ettim.
“Ben Haluk Levent’im. Her yıl kamuoyu anketlerinde Türkiye’nin en muteber insanı seçiliyorum. Tüm Türkiye bana güveniyor, nasıl güvenmezsiniz? Bu bana ağır hakarettir. En berbat ihtimal, B Planı, iş adamının parası çözülmezse 10 konser veririm, bir reklam anlaşması yaparım, tekrar de borcumu öderim” diyordu. Takip eden haftalarda birebir yolla istismar boyutlarında verdiğim borcu 1 milyon 570 bin Dolara çıkarttı.
Yaptığım tüm transferler de İş Bankası’ndaki yasal banka hesabımdan “Dolar borcu karşılığı şu kadar TL” ibaresi ile yapılmıştır.
Ödemeleri Haluk Levent’in bana verdiği üç kişinin IBAN’larına yaptım, Haluk Levent olduğu için hiçbir şeyden şüphelenmedim. Daima bu türlü yaptığını söyledi.
‘1 YIL KAN KUSTURDU’
Bana 1 yıllık yoğun çaba sonrası geri dönen borcum da tekrar şahıslardan “borç iadesi” kaydı ile ve yeniden banka hesabıma yapılmıştır.
Borcu Haluk Levent’e Dolar borcu olarak verdim ve Dolar bazında aldığım para; verdiğim paranın biraz altındaydı.
TL olarak çok az üstündeydi; ona dikkat bile etmemiştim zira borcumu Dolar vermiştim; ayrıyeten o parayı bir yıl KKM’ye koysaydım kat kat fazlasını alırdım!
Özetle; bir borç verdim Haluk Levent’e ve bir yıl bana kan kusturdu. Her hafta ödememek için yeni uzun bir kıssa anlatıyordu, sıhhat problemlerinden bahsediyordu. Ben de acıyordum, yeniden müddet veriyordum.
Bir yılın sonunda 2024 yazında avukat dayım Togay Ülkü’ye açıldım. Haluk Levent ile çok sert bir konuşma yaptı. “Borcumuzu ödemezseniz savcılığa gideceğiz” dedi. Bunun üzerine birkaç hafta içinde Haluk Levent borcunu ödedi. O vakit da şöyle düşündük: “Demek güç bir periyot geçirmiş fakat dolandırıcı değilmiş. Borcunu ödedi.”
Bunun üzerine ailemin de tavsiyesi ile Haluk Levent’i telefonumdan engelledim ve bir daha hiç görüşmedim!
Yani tanışıklığım yalnızca bir yıl ve bunun neredeyse tamamı paramı kurtarma peşinde geçmiştir.
Tam iki yıldır da hiçbir temasım ise yok! Anladığım kadarıyla Ahbap’ın tartışmalı süreçleri 2025 sonrasında yaşanmış.
Hiç Haluk Levent kadar güzel öykü anlatan ve inandırıcı olan birine rastlamamıştım. Sanırım esasen büyük dolandırıcıların ortak özelliği budur: en akıllı insanları bile inandırma.
Dikkat edin, duygusallığını istismar ettiği ben dahil tüm beşerler hayatında büyük bir travma yaşamış. Örneğin kızını kaybeden iş insanı, ben -kanser ve boşanma-. Ayrıyeten gözaltındayken nezarethanede konuştuğum ve hayatımda birinci sefer tanıştığım bayanlar; hayatı başarılı/varlıklı fakat hepsinin ortak özellikleri birebirdi. Mağdur profili şöyle; 1) birçok bayan, 2) hepsi yalnız bayanlar, 3) hepsi hayatında belirli travmalar yaşamış ve duygusal açıdan istismara müsait ve dikkat: hepsi uzun yıllar yurtdışında yaşamış yahut hala yaşıyor. Örneğin, ben Haluk Levent’in mahpus yattığını bilmiyordum Fransa’da büyüdüğüm için.
Nezarethanede konuştuğum öbür çok para veren bayan da yurtdışından gelme; yani birçok gerçeğe benim üzere “Fransız!”
Sonuç olarak, toparlarsam:
Ben bu işten bir kuruş kâr etmedim.
Tam aksine 1 yıl kan küstüm, gerilim yaşadım, tekrar antidepresan ilaçlara başlamak zorunda kaldım.
Sadece ve yalnızca o günler kahramanlaştırılmış, “iyilik meleği” Haluk Levent’e GÜVENDİM!
Ayrıca, birinci gün de söyledim, tekrar ediyorum; Ahbap Derneği yahut Haluk Levent’in hiçbir vakit avukatlığını yahut danışmanlığını yapmadım. Derneğin işleri ile hiçbir vakit ilgi ve bağım olmamıştır.
Tüm tenkitleri kabul ediyorum; saflık ettim, kabul. Lakin hiçbir cürüm işlemedim!
Gece gündüz, 30 yıl boyunca çalışarak kazandığım, tüm vergi dökümlerini sunduğum yasal paramla saflık ettim!
2000-2024 arası gelir ve vergi dökümlerimi de savcılığa sundum.
İyi niyetim ve yüksek acıma hislerim istismar edilmiş. Ama fakat şimdi anlıyorum bunu.
Şunu düşünmek istiyorum: ben ki Haluk Levent’in nitekim de yeterlilik yapan bir yönü vardı (birçok yardımı herhalde ve inşallah yapmıştır!). Lakin birebir vakitte sanırım ki karanlık bir yönü de varmış.
Bu karanlık yönünü bilseydim bırakın 1 lira Ahbap’a bağış yapmayı yahut 1 lira Haluk Levent’e borç vermeyi, tıpkı sokaktan dahi geçmezdim! Bu kadar net.
Keşke tüm bunları 2023’te bilenler daha fazla yazsaydı! Keşke bu türlü bir bireye hiçbir vakit dernek yönetme hakkı verilmeseydi!
Kanaatimce bu öyküden ders çıkararak tüm partiler ortaklaşa acil bir yasal düzenleme hazırlamalı.
Dernekler ve dernek yöneticileri sabıkaları varsa asla idarede olmalarına müsaade verilmemeli; kontroller daha yoğun ve daha detaylı yapılmalı. Şeffaflık daha da üst seviyeye taşınmalı.
Ve hepimize bir ders; çabucak birini körü körüne kahramanlaştırmamalıyız!
Ben bundan çok ders çıkardım kendi adıma. Çıkardığım en kıymetli ders: “Terzi kendi söküğünü nitekim de dikemezmiş!”
Ama tek bir şeyi kesin olarak biliyorum: MASUMUM!
Hiçbir kabahat işlemedim.
Hepinizi sevgiyle ve hürmetle kucaklıyorum. Adalet için dua ediyorum.”