1 Haziran’da Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu’nda sergilediği stand-up performansını 24 Haziran akşamı YouTube kanalından yayınlayan komedyen Deniz Göktaş, kısa müddette Türkiye’de en çok konuşulan isimler arasına girdi.
Siyasi hiciv içerikli gösterisi bir haftada 7 milyon 700 binin üzerinde izlenme alan Göktaş, geniş kitleler tarafından beğenilse de iktidara yakın isimler tarafından da amaç gösterildi.
İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, pazartesi günü Göktaş hakkında ‘dini bedelleri aşağılama’ suçlamasıyla soruşturma başlattığını açıklarken, 32 yaşındaki komedyenin bir müddettir arkadaşlarıyla birlikte yurt dışı tatilinde olduğu öğrenildi. Tatilin akabinde Türkiye’ye döneceğini duyuran Göktaş, yaptığı son paylaşım ile sosyal medyada yeni bir tartışmanın fitilini ateşledi.
“EN SEVDİĞİM ŞAKAM NEDENSE PEK PAYLAŞILMADI”
Göktaş, dün akşam saatlerinde sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda gösterisine ilişkin 3 dakikalık bir sekansa yer verirken, bu anları “en sevdiğim şakam, sebepse pek paylaşılmadı” notuyla takipçileriyle paylaştı.
Göktaş’ın paylaştığı sekansta yer alan ve ‘en sevdiğim şakam’ diyerek duyurduğu kelamlar şu formda:
“Çoğunuzun babası berbattır, Harbiye’de şifa aratacak kadar. Değerini bilin onun da bir tadı var. Zira benim babam güzel ve ben sohbete çok giremiyorum. Ya benimki de hafif beni itekledi o yüzden kamburun falan, ne diyeceğimi bulamıyorum. Bu arada babam yeterli derken Türkiye baba ortalamasına nazaran güzel. O denli çizgi sinema kahramanı, kamu spotu bir şey düşünmeyin. Cinsiyetsiz tuvalet uğraşında şehit olmadı ya, öyle bir şey canlanmasın. Güzel bir baba ancak mesela trafikte birini öldürsem beni kurtarmaz. Recep Tayyip Erdoğan kadar güzel bir baba değil.
İyi babanın da ziyanları var, ister inanın ister inanmayın. Düzgün babanın da dezavantajları var. Bir defa size fazla hürmet duyuyorlar. Bilhassa çocukken verdiğiniz kararlara 10 yaşındayken sıfır hayat deneyimiyle verdiğiniz ömürlük kararlara gereksiz hürmet duyuyorlar. Baba sen kaç yaşında adamsın ya, ne dinliyorsun 10 yaşındaki bebenin fikrini. Ne bilebiliyor olabilir ya. Gönder bütün belediye kurslarına gönder. Piyano, bağlama, yüzme. Hepsine şu an gitmek istemiyorum babacım dedim. Fikrime hürmet duydular, çolak üzere kaldım, hiçbir yeteneğim yok.
Çocukluk o denli bir periyot değil ki, ben o vakit verdiğim kararların hiçbirinin arkasında değilim şu an. Ve telafi etme talihim yok. Bana alışveriş poşeti bile taşıtmadılar, bileklerim ipince, düzelme talihi yok. Hatırlıyorum bir piknikte babam gelip ‘Mangal yakmayı öğrenmek ister misin’ diye sormuştu. Bunun bir çocuğa soru biçiminde gitmemesi gerekiyor. Ben de alışılmış ki hayır dedim, top oynamaya gittim. Hala mangal yakamıyorum. Ataşe yaklaşınca tuhaf hareketler yapıyorum”