Türkiye’de son yıllarda lisan öğrenme haritası esaslı bir değişim geçiriyor. İngilizcenin artık bir artı bedel değil, global bir standart olarak kabul edildiği günümüzde, Türk gençleri ve profesyoneller rotayı iki farklı uca çevirdi. Bir tarafta Avrupa’nın sanayi devi Almanya’nın lisanı, öteki tarafta ise Asya’nın tanınan kültür kasırgası Güney Kore’nin lisanı yer alıyor. Lisan kurslarında uzun bekleme listeleri oluşurken, iki farklı motivasyonla hareket eden bu iki lisanın yükselişi, Türkiye’deki toplumsal ve ekonomik eğilimleri de gösteriyor.
LMANCAYA TALEP PATLADI
Son yıllarda Türkiye’deki lisan kurslarında en büyük yoğunluk Almanca sınıflarında yaşanıyor ve bu lisanı öğrenmek isteyenlerin yaş ortalaması ekseriyetle üniversite öğrencileri ile beyaz yakalı profesyonellerden oluşuyor.
Almancaya olan talebin bu denli dramatik bir halde artmasının arkasında ise büsbütün ekonomik ve meslek odaklı büyük motivasyonlar yatıyor. Bunların başında, Almanya’nın nitelikli iş gücü açığını kapatmak ismine doktor, mühendis, yazılımcı ve sıhhat çalışanlarına yönelik göç yasalarını esnetmesi geliyor. Bununla birlikte, üniversite mezunu olmayan gençlerin Almanya’da hem maaş alıp hem de meslek öğrenebildiği “Ausbildung” yani mesleksel eğitim programlarına müracaat koşullarında en az B1 yahut B2 düzeyinde Almanca aranması, kurslara olan akını hızlandırıyor.
Ayrıca Almanya’daki devlet üniversitelerinin fiyatsız olması da eğitimine Avrupa’da devam etmek isteyen Türk öğrencileri Almanca kurslarının kapısına yönlendiren bir öbür güçlü etken olarak öne çıkıyor. Dal temsilcileri, evvelden İngilizce bilmenin iş bulmak için yettiğini lakin bugün bilhassa mühendislik ve sıhhat dalında çalışanların Almanya vizesi alabilmek için gece gündüz Almanca çalıştığını belirterek sınıflarda yer bulmanın neredeyse imkansız olduğunu vurguluyor.
GENÇLİK KORECE DİYOR
Almanca daha çok ekonomik geleceği garanti altına alma ve meslek odaklı bir tercihken, Korece büsbütün bir tutku, hobi ve ömür şekli tercihi olarak dikkat çekiyor. Bilhassa Z jenerasyonu ve daha genç yaş kümeleri arasında adeta bir Korece öğrenme furyası yaşanıyor. Bu ani ve büyük ilgi artışının en temel nedeni, tüm dünyayı kasıp kavuran ve “Hallyu” olarak isimlendirilen Kore tanınan kültür dalgasıdır.
Dünya genelinde milyonlarca hayranı olan K-Pop kümeleri ve global dijital platformlarda izlenme rekorları kıran K-Drama dizileri, gençlerin bu kültüre büyük bir hayranlık beslemesini sağlıyor. Genç jenerasyon, sevdikleri müziklerin kelamlarını direkt anlamak, dizileri altyazıya bağımlı kalmadan izlemek ve sosyal medyada devasa büyüklüğe ulaşan Kore fan topluluklarında bir aidiyet hissetmek hedefiyle bu lisanı öğrenmeye yöneliyor. Bu durum, lisan tahsilinin artık yalnızca iş bulmak için değil, global bir topluluğun modülü olmak için de yapıldığını gösteriyor.
TÜRKÇE BİLEN İÇİN KORECE ÖĞRENMEK ÇOK DAHA KOLAY
Koreceye olan talebin bu kadar süratli bir formda pratik aksiyona dökülmesinin arkasında ise çok değerli bir dilbilimsel avantaj yatıyor. İki lisanın yapısal benzerliği, Türk öğrencilerin bu lisanı öğrenmesini hayli kolaylaştırıyor. Hem Türkçe hem de Korece, lisan bilgisi teorisinde sondan eklemeli lisanlar kümesinde yer alıyor ve bu durum mantık olarak büyük bir aşinalık yaratıyor.
En büyük kolaylık ise cümle diziliminde ortaya çıkıyor. İngilizcedeki “Özne, Yüklem, Nesne” sıralamasının bilakis, Korecede cümle yapısı tıpkı Türkçedeki üzere “Özne, Nesne, Yüklem” biçiminde kuruluyor. Yani bir Türk, zihninde kurguladığı Türkçe bir cümleyi söz kelime Korece karşılıklarıyla değiştirdiğinde, neredeyse kusursuz bir Korece cümle elde edebiliyor.