Cumhuriyet Halk Partili hukukçu Gül Çiftci, “mutlak butlan” kararıyla genel başkanlık vazifesine “atanan” Kemal Kılıçdaroğlu’nun canlı yayında yaptığı değerlendirmeleri “çelişkili” bulduğunu belirterek, “Büyük bir çelişki olmasını geçtim, masumiyet karinesini de açıkça yok sayıyor” dedi.
Çiftci, SÖZCÜ TV’ye konuk olan Kılıçdaroğlu’nun değerlendirmeleri hakkında sosyal medya hesabından açıklamalarda bulundu.
Çiftci, şu sözleri kullandı:
-Bir yandan ‘yargı bağımsız değildir’ diyor, öteki yandan birebir yargının CHP’li belediye başkanları, parti yöneticileri ve seçilmiş temsilcileri hakkında yürüttüğü soruşturmaları peşinen gerçek kabul ediyor.
-Bir yandan ‘bu iddianamelerin tamamını okumadım’ diyor, öteki yandan okumadığını söylediği belgelerden kesin kararlar çıkarıyor.
Bir yandan ‘ben hukukçu değilim’ diyor, öteki yandan yargı süreci devam eden evraklarda mahkeme kararı varmış üzere konuşuyor.
Bir yandan ‘karşı dava açılsın’ diyor, öteki yandan iftirayı, faal pişmanlık baskısını, çıplak aramayı, ailelerle tehdidi ve siyasi operasyon sistemini görmezden geliyor.
Büyük bir çelişki olmasını geçtim, masumiyet karinesini de açıkça yok sayıyor.
Masumiyet karinesi, soyut bir hukuk unsuru değildir. Hukuk devletinin, adil yargılanma hakkının ve tüm yurttaşların hukuk güvenliğinin temelidir. Bir kişi hakkında mutlaklaşmış mahkeme kararı yoksa, hele ki o kişi siyasallaşmış bir yargı tertibinin amacındaysa, ‘rüşvetçi’, ‘kirli’, ‘arınması gereken unsur’ üzere sözler kullanmak hukukla da vicdanla da uyuşmaz.
Bugün Sözcü TV yayınında CHP’li belediye başkanları ve parti yöneticileri hakkında iktidar yargısının savları temel alınarak konuşulmuştur. Meğer birebir yargının Can Atalay, Selahattin Demirtaş, Osman Kavala kararlarında siyasi saikle hareket edildiği kabul edilmektedir. Tıpkı yargı, diploma iptalinde siyasaldır; tıpkı yargı, Gezi’de siyasaldır; fakat sıra CHP’li belediye liderlerine gelince birden ‘itirafçı beyanı’, ‘banka hareketi’, ‘dava açılmadıysa kabuldür’ denilerek belgeler yasallaştırılmaktadır.
En vahim cümlelerinden biri, ‘Bunlar siyasi dava değil’ kelamıdır. Türkiye’de yargı bağımsız değilse, iktidar yargı eliyle muhalefeti dizayn etmeye çalışıyorsa, sadece CHP’li belediyelere operasyon yapılıyorsa, belediye liderleri tutuklu yargılanıyorsa, beşerler aktif pişmanlığa zorlanıyorsa, aileleriyle tehdit ediliyorsa, bu davalara ‘siyasi değil’ demek iktidarın kurduğu hukuksuz tabanı kabullenmektir.
‘Dava açmıyorsa kabuldür’ kelamı de hukuken kabul edilemez. Ceza hukukunda ispat yükü suçlanan bireyde değildir. Hiç kimse masumiyetini kanıtlamak zorunda bırakılamaz. Hata isnadında bulunan savını kanıtlamak zorundadır. Hele ki itirafçı beyanlarının, baskı altında alınan tabirlerin, duyuma dayalı anlatımların ve siyasi operasyon belgelerinin tartışıldığı bir tabanda, ‘dava açmadıysa kabul etmiştir’ demek hukuk devleti mantığını aksine çevirmektir.
-Bu anlayışa nazaran, iktidar bir bireye iftira atacak, yargı belgesi açacak, medya eliyle itibarsızlaştıracak, sonra da o bireye ‘kendini akla’ denilecek. Bu, masumiyet karinesi değil, siyasi linç tertibidir.
-Kurultay sürecine ait açıklamalar da tıpkı çelişkiyi taşımaktadır. ‘Ben bu davanın tarafı değilim’ denilirken mahkeme kararının siyasi sonucu kabullenilmektedir. ‘Davayı ben açmadım’ deniliyor, fakat davanın yarattığı sonuç legal görülüyor.
-Hem bilmiyorum diyeceksiniz, hem evrakın tarafı değilim diyeceksiniz, hem de CHP’nin seçilmiş idaresini şaibe, kirlilik ve arınma kavramlarıyla gaye alacaksınız. Bunun ismi tutarlılık değildir.
-‘Ben dokunulmazlığımın kaldırılmasını isterdim’ kelamı de Türkiye’nin yakın siyasi hafızası açısından son derece ağırdır. Bu yaklaşımın ne sonuçlar doğurduğunu Türkiye geçmişte yaşamıştır. Siyasallaşmış yargı tertibinde dokunulmazlıkların kaldırılması, hukuk önünde aklanma tabanı yaratmaz, muhalefetin yargı eliyle tasfiye edilmesinin kapısını açar. Bugün birebir yanılgıyı tekrar savunmak, siyasal basiretsizlikten öte bir sorundur.
-Cumhuriyet Halk Partisi’nin ahlaki üstünlüğü, iktidarın iddianamelerine yaslanarak kendi yol arkadaşlarını suçlamakla korunmaz. Ahlaki üstünlük, masumiyet karinesini savunarak korunur. Ahlaki üstünlük, seçilmiş belediye liderlerine, yöneticilere ve örgüte sahip çıkarak korunur.
-Bugün bize düşen vazife, iktidarın yargı operasyonlarına meşruiyet kazandırmak değildir. Vazife, millet iradesine sahip çıkmak, seçilmişleri savunmak, hukuku ve demokrasiyi ayakta tutmaktır.