Ankara’nın Gölbaşı ilçesindeki özel bir işletmede serpme kahvaltıya ödenen yüksek meblağ toplumsal medyada tartışılmaya devam ederken, İstanbul Tuzla Belediyesi Toplumsal Tesisleri’ne ilişkin bir adisyon fiyatlar ortasındaki makası ortaya koydu. Dört kişilik bir ailenin balık menüsü için ödediği fatura, özel işletmeler ile kamu tesisleri ortasındaki fiyatlama tercihlerini tartışmaya açtı.
ANKARA’DAKİ KAHVALTI HESABI REAKSİYON ÇEKTİ
Gıda Bülteni’nde yer alan habere nazaran, Kurban Bayramı devrinde Ankara’daki tesiste kesilen adisyona nazaran, 5 kişilik serpme kahvaltı için 9 bin 250 lira fiyat yazıldı. Adisyonda üç adet yarım litrelik suyun 300 lira, sıkma portakal suyunun ise 1300 lira olarak faturalandırıldığı görüldü.
Toplamda 10 bin 850 liraya ulaşan hesap, bilhassa su ve yan eser fiyatları nedeniyle toplumsal medyada ağır reaksiyon topladı. Tüketiciler fiyatların maliyet sonlarını aştığını savunurken, özel işletme sahipleri artan kira, güç ve işçi masraflarını münasebet gösteriyor.

BELEDİYE TESİSİNDE BALIK MENÜSÜ 1531 LİRA TUTTU
Aynı periyotta paylaşılan öteki bir adisyonda ise İstanbul Tuzla Belediyesi Toplumsal Tesisleri’ni ziyaret eden dört kişilik bir ailenin hesap dökümü yer aldı. Menüde iki porsiyon uskumru, bir porsiyon çupra, balık çorbası, karides salatası, salatalar, çeşitli mezeler ve içecekler bulundu.
Akşam yemeğinin 2 bin 42 lira olan orta toplamı, tesiste uygulanan indirimle birlikte net 1531,50 lira olarak kayıtlara geçti. Ankara’daki kahvaltı adisyonunda yarım litrelik su 100 liradan satılırken, belediye tesisinde bardak su fiyatının 7 lira olarak fişe yansıması dikkat çekti.
KİŞİ BAŞI MALİYETLERDEKİ BÜYÜK FARK
İki adisyon direkt karşılaştırıldığında, menü içerikleri farklı olmasına karşın ortaya çıkan maliyet tablosu iki farklı piyasa yapısını gösterdi. Özel işletmedeki kahvaltının kişi başı maliyeti yaklaşık 2 bin 170 lira düzeyine ulaştı.
Buna karşılık, kamuya ilişkin toplumsal tesisteki balık ve meze yüklü akşam yemeğinin kişi başı maliyeti 383 lirada kaldı. Uzmanlar, belediye işletmelerindeki düşük fiyat siyasetinin olağan olduğunu belirtirken, ortadaki büyük uçurumun yalnızca hammadde ve genel işletme maliyetleriyle açıklanamayacağını söz ediyor.

